خوانندهء عزيز اين سخن را از من ياد دار ، هر وقت مطلبى را ندانستى احتمال نقص در امور دين و كارهاى خدا ( معاذ الله ) نده و نقص را از خودت بدان و بگو : مطلب حق است ولى من نميدانم . و در مقام تسليم ، هر مطلبى كه بر تو مشكل ماند بگو : من به آنچه پيش خدا و به آنچه حقيقت است ايمان دارم و از خدايم و دينم مىپذيرم ، اين سخن براى يك مسلمان كنجكاو بهترين محلّ اتكاء است . لازم است در اينجا از آيهء * ( « يَمْحُوا الله ما يَشاءُ وَيُثْبِتُ » ) * نيز صحبت كنيم اين آيه و ما قبل آن در قرآن مجيد چنين است * ( « وَلَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنا لَهُمْ أَزْواجاً وَذُرِّيَّةً وَما كانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ الله لِكُلِّ أَجَلٍ كِتابٌ . يَمْحُوا الله ما يَشاءُ وَيُثْبِتُ وَعِنْدَه أُمُّ الْكِتابِ » ) * ( رعد ، 38 - 39 » محو بمعنى ازالهء رسم و صورت چيز است گويند محوت الكتاب : يعنى خطوط و نقوش آن را از بين بردم . « امّ » بمعنى ريشه و اصل است چنان كه در « امّ » خواهد آمد ، معناى آيه چنين است . پيش از تو پيامبرانى فرستاديم و براى آنها ازواج و فرزندانى قرار داديم ، به هيچ پيامبرى نرسد كه جز باذن خدا آيه‌اى بياورد براى هر مدت كتابى هست . خدا آنچه بخواهد محو و اثبات مىكند و اصل كتاب در نزد او است . از اين دو آيه فهميده مىشود كه بمقتضاى وضع زمان ، براى هر زمان كتابى و قانونى مخصوص هست و خداوند روى آن مقتضا كتابى را ميبرد و كتاب ديگرى بجاى آن ميگذارد بنا بر اين ، آيهء * ( « يَمْحُوا الله . . » ) * توجيه آيهء قبلى است و راجع به عوض شدن شريعتها و احكام است . مثلا يك تكَّه موم را در نظر بگيريد آن را نرم كرده به صورت انسان در مياوريم بعد از آن به صورت درخت مياوريم در اينجا يك شكل از بين ميرود و شكل ديگر جاى آن را ميگيرد ولى اصل آن كه موم است باقى است . در اين آيه نيز ممكن است مراد از