96 . تدبر در آيات روشن مىكند كه كعبه پيش از ابراهيم عليه السّلام بنا شده بود . آنحضرت آن را پس از خرابى تجديد ساختمان كرد و زن و فرزندش را در آن بيابان سكونت داد در حالى كه اثرى از آبادى در آنجا نبود . تا رفته رفته محلى آباد گرديد و محلّ تجمع مردم شد . آن بزرگوار در بناى كعبه و اسكان خانوادهء خود در آنجا جز رضاى خدا نظرى نداشت تفصيل اين قضايا در سوره هاى بقره و ابراهيم و حجّ مذكور است و در « كعبه » روشن خواهد شد . اعمال و مراسم فعلى حجّ ، مشروح احكام و دستورهاى حضرت ابراهيم است كه با وحى آسمانى توسّط فرزند بزرگوار آنحضرت حضرت محمّد بن عبد الله صلَّى الله عليه و آله و سلَّم پى ريزى شده است . گذشته از آنچه تاكنون نقل شد ، قرآن مبين نادره هاى ديگرى از ابراهيم عليه السّلام آورده است . از جمله زنده شدن چهار مرغ است در دست او ، كه بامر پروردگار براى اطمينان هر چه بيشتر آنحضرت در بارهء معاد ، زنده شدند « ابراهيم گفت : خدايا به من بنما كه چگونه مردگان را زنده ميكنى ؟ گفت : آيا تو هنوز ايمان نياورده‌اى ؟ گفت : آرى ايمان آورده‌ام ولى ميخواهم قلبم آرام شود » الخ بقره : 260 كلمهء * ( كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى ) * صريح است در اينكه سئوال آنحضرت از كيفيّت احياء بود . اين مثل آنست كه كسى مثلا پالايشگاه آبادان را نديده ، به او آن را تعريف ميكنند او بوجود پالايشگاه يقين دارد ولى آرزو مىكند كه ايكاش با چشم خود آن را به بيند تا قلبش آرام و حسرتش از بين برود در صحيح مسلم ج 2 باب من فضائل ابراهيم ، از ابو هريره نقل شده كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : ما بشكّ ( در امور معاد ) از ابراهيم احقّيم ، آنگاه كه گفت : * ( « رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى قالَ ) *