آزمايشهاى علمى آن هيئت كه در آن كشتى بودند ثابت كرد كه آبهاى اقيانوس هند از جهت خواص طبيعى و شيميائى با آبهاى بحر احمر متفاوت است . علم « اقيانوگرافى » اين اختلاف را مربوط به همان حاجزى ميداند كه در نقطهء التقاء آن دو دريا وجود دارد . آنگاه آقاى بلاغى اين كشف را از معجزات قرآن مجيد شمرده و آيه ى 19 سورهء رحمن را با آن تفسير ميكنند . ولى مشكل است بگوئيم كه : اختلاف خواصّ شيميائى دو دريا در اثر وجود اين ديوار و حايل سنگى است مثلا اگر در وسط ظرفى حايلى قرار بدهيم و يك طرف آن را با آب شور و طرف ديگرش را با آب شيرين پر كنيم بطوريكه سطح آب بالاتر از حايل باشد و دو آب در بالا بهم متصل شوند در اين صورت بتدريج هم ديگر را از اثر مياندازند مخصوصا كه ظرف را حركت بدهيم ، على هذا دو دريا كه بوسيلهء امواج ، آبشان رويهم ميريزد چطور ممكن است حايل پائينى سبب اختلاف خواصّ باشد ، اگر گويند : امواج دريا هر چند بزرگ هم باشند در سطح آباند و در عمق بيست مترى از امواج خبرى نيست . گوئيم : در اين صورت لا اقل در سطح آب اثر يكديگر را از بين مىبرند . و محلَّى بجمله ى * ( « لا يَبْغِيانِ » ) * نميماند ، پس ناچار بايد گفت كه اختلاف و عدم تجاوز آبها ، در اثر اختلاف املاح معدنى و موادّ شيميائى است . ناگفته نماند در دو آيهء فوق ، شورى و شيرينى دو دريا مطرح نيست و فقط وجود حايل و عدم تجاوز در ميان است و آيه ى اوّلى در بيان مطلب روشنتر از دوّمى است . 4 - * ( « وَهُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ وَهذا مِلْحٌ أُجاجٌ وَجَعَلَ بَيْنَهُما بَرْزَخاً وَحِجْراً مَحْجُوراً » ) * فرقان : 53 ، در اين آيه ، رودخانه ى