دارد ، شكّ ، ابهام ، تخيير ، اباحه ، و تفصيل . ابهام : مثل * ( « وَآخَرُونَ مُرْجَوْنَ لأَمْرِ الله إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ » ) * توبه : 106 يعنى وضع و آيندهء آنها مبهم است يا خدا عذاب مىكند و يا مىبخشد . تخيير : مثل * ( « إِمَّا أَنْ تُعَذِّبَ وَإِمَّا أَنْ تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْناً » ) * كهف : 86 يعنى - اختيار دارى خواه عذاب بكنى و خواه نيكو رفتار نمائى . تفصيل : مثل * ( « هَدَيْناه السَّبِيلَ إِمَّا شاكِراً وَإِمَّا كَفُوراً » ) * دهر : 3 ، راجع بتفصيل بيشتر ، بكتب لغت رجوع شود . امن : ايمنى . آرامش قلب . خاطر جمع بودن . امن و امانة و امان در اصل بيك معنىاند ( مفردات ) * ( « فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضاً » ) * بقره : 283 اگر بعضى از شما ببعضى خاطر جمع باشد ، يعنى به او اطمينان داشته باشد كه خيانت نخواهد كرد ، * ( « أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا بَياتاً وَهُمْ نائِمُونَ » ) * اعراف : 97 ، آيا اهل شهرها ايمنند كه عذاب ما شبانه آنگاه كه در خوابند بسوى آنها بيايد . * ( « وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَأَمْناً » ) * بقره : 125 خانه ى كعبه را براى مردم مرجع و ايمنى قرار داديم آمن : خاطر جمع ، كسى كه در او ايمنى است و يا شهرى كه ايمن است * ( « مَنْ دَخَلَه كانَ آمِناً » ) * آل عمران : 97 * ( « رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً » ) * بقره : 126 ، لازم نيست در آيه ى اخير ، آمن را ذا امن معنى كنيم ، بلكه شهر ايمن مثل شخص ايمن كاملا صحيح و درست است اين گونه چيزها در قرآن بسيار است مانند * ( « يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً » ) * دهر : 10 كه عبوس و قمطرير صفت يوم آمده و مانند * ( « وَكانَ يَوْماً عَلَى الْكافِرِينَ عَسِيراً » ) * فرقان : 26 « آمنة » بمعنى امن است ، ( انفال : 11 ) امين در لغت بمعنى فاعل و مفعول ( آمن مأمون ) هر دو آمده است در آيه ى * ( « وَأَنَا لَكُمْ ناصِحٌ أَمِينٌ » ) * اعراف : 68 و نظائر آن ممكن است ، امين بمعنى اسم فاعل باشد ، يعنى من بشما