بول است وقاطر والاغ كه بجامه يا بدن برسد وموش زنده كه با رطوبت ملاقاة كند با چيزى واثر آن ظاهر باشد ومصافحه با ناصبي بدون رطوبت ( ودر چند مورد ) مستحب است رش يعنى آب پاشيدن وان ملاقاة كردن با سگ وخوك وكافر است بدون رطوبت وبا عرق جنب از حلال وآن چه شك شود كه ملاقاة با بول است وقاطر والاغ كرده است وملاقى موش زنده با رطوبت اگر اثر آن ظاهر نباشد وآن چه شك شود كه ملاقاة با بول يا خون يا منى كرده است يا نه وملاقى زردى كه از دبر صاحب بواسير بيرون مىآيد ومعبد يهود ونصارى ومسكن مجوس هر گاه بخواهد كه نماز در آن جاها بخواند ( وچند مورد است ) كه مستحب است به خاك يا به ديوار ماليدن وان مصافحه با كافر كتابي است بدون رطوبت ومس سگ وخنزير است بدون رطوبت بلكه در مس روباه وخرگوش نيز چنين است ( فصل دوم ) در طريق ثبوت طهارت در چيزهاى نجس بدان كه هر گاه معلوم شد نجاست چيزى محكوم خواهد بود ببقاء تا زمانيكه طهارت آن ثابت شود وطريق ثبوت طهارت چند چيز است ( أول ) علم وجداني ( دوم ) شهادت عدلين بتطهير يا بسبب طهارت واگر چه آن سبب مطهر نباشد نزد آن دو عادل يا نزد يكى از ايشان مثل اين كه شهادت بدهند بر باريدن باران بر فلان آب نجس به مقدارى كه نزد ايشان كافى در تطهير نيست با آنكه نزد شنونده كافى باشد يا آنكه بگويند فلان چيز نجس شسته شد اما اعتقاد ايشان آن است كه بمضاف شسته شده وشنونده بداند كه آب است وهكذا ( سيم ) خبر دادن ذو اليد به طهارت واگر چه عادل نباشد ( چهارم ) غيبت مسلم با استعمال أو آن چيز متنجس را به تفصيلي كه گذشت ( پنجم ) خبر دادن وكيل در تطهير به طهارت ( ششم ) آنكه مسلمانى آن را بعنوان تطهير شسته باشد اگر چه ندانيم كه بر وجه شرعي تطهير كرده باشد چه آنكه فعل أو محمول بر صحت است ( هفتم ) شهادت عدل واحد بنابر مذهب بعضي از علما مشكل است ( مسألة 1 ) هر گاه دو بينه با هم معارضه كرد يا آنكه خبر دو صاحب يد با هم معارضه كرد در تطهير وعدم تطهير قول هر دو ساقط است ومحكوم خواهد بود ببقاء بر نجاست ودر تعارض بينه با يكى از طرق متقدمه غير از علم وجداني بينه مقدم است ( مسألة 2 ) هر گاه دو چيز نجس باشد وبينه قائم شود بر تطهير يكى غير معين يا يكى معين لكن مشتبه شده باشد بر ايشان هر دو محكوم به نجاست خواهند بود بلكه ملاقى هر يك نجس است لكن اگر آن دو چيز دو جامه باشد وشخص بتكرار نماز كند در هر دو نمازش صحيح است ( مسألة 3 ) هر گاه