نجس شود پاك مىشود به اين طريق كه آب از بالا بر أطراف آن بريزند تا به پائين رود وسه مرتبه شستن لازم نيست چونكه أو از ظروف نيست پس كفايت مىكند يك دفعه شستن هر گاه نجاست آن غير از بول باشد ودو مرتبه هر گاه بول بوده باشد وبهتر آن است كه در ته تنور گودى بكنند كه غساله در آن جمع شود وبعد آن را با گل پاك پر كنند ( مسألة 26 ) زمين نجس هر گاه سخت وصلب باشد يا به سنگ وآجر مفروش باشد پاك مىشود باجراء آب قليل بر آن لكن آن محلى كه آب غساله در آن جمع شده نجس است واگر خواسته باشند كه همه أطاق يا إيوان مثلا طاهر شود پس اگر ممكن است بيرون كردن آب غساله به اين نحو كه سوراخى داشته باشد از براي بيرون كردن غساله پس اشكالى ندارد والا گودى در آن بكنند كه آب غساله در آن جمع شود بعد آن را با گل پاك پر كنند چنانچه در تنور ذكر شد واگر زمين سست باشد بطورى كه ممكن نباشد آب بر آن جارى شود پاك نخواهد شد مگر به ريختن كر بر آن يا باريدن باران يا بتافتن آفتاب بر آن بلى اگر زمين ريگ باشد ممكن است تطهير ظاهر آن به ريختن آب بر آن وفرو رفتن آن در اعماق آن پس باقي مىماند باطن به نجاست بسبب آب غساله واگر چه خالى از اشكال نيست از جهت احتمال عدم صدق انفصال غساله ( مسألة 27 ) جامه كه به خون رنگين شده پاك نمىشود مادامى كه آب سرخ از آن بيرون مىآيد بلى هر گاه آب سرخ از أو بيرون نيايد پاك مىشود به فرو بردن در كر يا شستن باب قليل به خلاف آنكه اگر به نيل نجس رنگ شود زيرا كه اگر در آب كثير أو را داخل كردى وآب به وصف اطلاق در آن نفوذ كرد پاك مىشود واگر چه بعد از فشار دادن مضاف يا رنگين شود چنانچه گذشت ( مسألة 28 ) در جائى كه تعدد معتبر است لازم نيست توالى ما بين غسلتين يا غسلات پس هر گاه يك دفعه آن را امروز بشويد ودفعه ديگر را در روز ديگر كفايت مىكند بلى در فشار معتبر است فوريت بعد از ريختن آب بر چيز نجس ( مسألة 29 ) غسله كه زايل كننده عين است به نحوى كه باقي نماند بعد از آن چيزى از عين حساب مىشود از غسلات در جائى كه معتبر است در آن تعدد پس يك دفعه حساب مىشود به خلاف آنكه بعد از آن غسله چيزى از اجزاء عين باقي بماند كه در آن حال حساب نمىشود وبنا بر اين پس اگر زايل كرد عين را باب مطلق در جائى كه واجب است در آن شستن دو مرتبه كفايت مىكند شستن آن يك دفعه ديگر واگر ازاله كرد عين را باب مضاف واجب است بعد از آن دو مرتبه ديگر شستن ( مسألة 30 ) كفش