السيد اليزدي ( مترجم : القمي )
489
غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي )
در اقامه معتبر است كه بداند ده روز در آنجا مىماند پس اگر مثلا ماندن أو موقوف باشد بماندن رفقا وماندن انها مشكوك يا مظنون باشد منافى بعزم ماندن است بلى اگر عازم ماندن باشد ولى احتمال دهد كه مانعى حادث شود ضرر ندارد ( مسألة 11 ) كسيكه مجبور يا مكره باشد بماندن ده روز بايد تمام بخواند هر چند قصد أو بر فرض رفع جبر واكراه بيرون رفتن باشد بلى شرط است در وجوب تمام كه بداند جبر واكراه أو تا ده روز زايل نخواهد شد ( مسألة 12 ) در خانه بيابانى ها كه ماندن انها در آنجا معلوم نيست قصد اقامه صحيح نيست مگر در صورتيكه اطمينان پيدا كند كه تا ده روز از آنجا رحلت نمىكنند وبر فرض انكه انها رحلت كنند عازم باشد كه خودش تا ده روز بماند ( مسألة 13 ) زوجه ومملوك اگر قصد ماندن جائى كنند تا وقتيكه شوهر يا مالك آنجا بماند وفرض شود كه انها قصد ماندن ده روز كرده باشند دور نيست بالنسبة بأنها اين طور قصد كافى باشد هر چند وقت قصد كردن ندانند كه شوهر يا مالك ده روز مىماند بلى ماداميكه بر قصد شوهر يا مالك مطلع نشده باشند بايد نماز قصر بخوانند وهر وقت مطلع شدند كه انها قصد اقامه كرده اند بايد بقيه أيام را تمام بخوانند وهر گاه وقتي مطلع شوند بيش از دو سه روز از أيام اقامه انها باقي نباشد ظاهر ان است كه واجب باشد بر زوجه ومملوك نمازهائى را كه بقصر خوانده اند قضا نمايند وهم چنين است حال كسيكه قصد اقامه كند در جائى تا روزى كه رفقا قصد اقامه كرده اند ورفقاء ده روز قصد اقامه كرده باشند پس قصد اجمالي كفايت مىكند در تحقق اقامه لكن در هر دو صورت أحوط جمع است بلكه احتياط را ترك ننمايند ( مسألة 14 ) اگر قصد اقامه تا اخر ماه كند مثلا وده روز باشد كفايت مىكند هر چند وقت قصد كردن نمىدانسته كه ده روز است بلكه هر چند وقت قصد مىدانسته كه كمتر است لكن بعد از علم بحال أحوط جمع بين قصر واتمام است زيرا كه محتمل است اعتبار علم بقاء ده روز در وقت قصد ( مسألة 15 ) هر گاه قصد اقامه كند وبعد از ان عدول از قصد خود نمايد پس اگر در حال قصد يك نماز چهار ركعتي خوانده بايد ماداميكه در آنجا است تمام بخواند واگر نماز نخوانده يا نماز صبح يا مغرب خوانده يا شروع كرده بنماز چهار ركعتي لكن هنوز تمام نكرده هر چند داخل ركوع سيم شده باشد بايد قصر بخواند وهم چنين است اگر غير فريضة از كارهائى كه بر مسافر جايز نيست بجا أورد مثل نوافل رباعية وروزه ونحو انها كه بايد بعد از عدول از قصد قصر كند بلى اگر روزه گرفته وبعد از