كرايه دهد براي حج يا زيارة وبالتبع خود أو هم حج يا زيارة بعمل أورد كه بايد اتمام نمايد ( مسألة 46 ) ظاهر ان است حملدارها كه سالى يك مرتبه در خصوص ماه هاى حج سفر مىكنند واجب باشد قصر كنند بخلاف كسيكه سفر حج را عمل خود قرار داده در تمام سال مثل كسانيكه حيوانات خود را كرايه دهند از راه هاى دور در رفتن وبرگشتن كه تمام سال يا معظم ان را فرا گيرد كه بايد تمام بخوانند ( مسألة 47 ) مكارى كه شغل أو ان است كه حيوان خود را در تابستان كرايه مىدهد مثلا ودر زمستان در منزل خود مىماند يا بعكس ظاهر ان است كه بايد تمام كند وأحوط جمع است ( مسألة 48 ) كسيكه شغل أو رفت وأمد تا كمتر از مسافت باشد مثل هيزم كن ونحو ان اگر سفر كند بايد قصر كند هر چند براي هيزم كنى باشد مگر انكه بهمان رفت وأمد بكمتر از مسافت در عرف صدق سفر كند كه ممكن است بگوئيم در صورتيكه بحد مسافت سفر كند نيز بر أو تمام واجب باشد خصوصا اگر سفر كند براي شغل خود مثل هيزم كنى ( مسألة 49 ) كسيكه شغل أو سفر باشد كه بايد تمام كند در وجوب تمام بر أو شرط است كه جائى ده روز نمانده باشد چه در بلد خود يا غير أن والا حكم عمليت سفر منقطع مىشود وهر گاه بعد از ماندن ده روز بخواهد سفر كند در سفر أول قصر كند ودر سفر دويم تمام كند چه رسد بسفر سيم هر چند أحوط در هر دو جمع است ودر اين حكم فرقى نيست بين مكارى وملاح وقاصد وغير انها از كسانيكه شغل انها سفر باشد واگر كمتر از ده رو ز جائى بماند بايد تمام كند هر چند با ماندن پنج روز نيز أحوط جمع است ودر ماندن اين ده روز فرق نيست بين انكه با قصد بماند يا نه در بلد خود يا غير أن كه حكم منقطع مىشود لكن أحوط با اقامه در غير بلد خود بدون قصد جمع است در سفر أول ( مسألة 50 ) كسيكه شغل أو سفر نباشد ولكن اتفاقا چند سفر پى در پى نمود نبايد تمام كند هر چند از أول قصد چند سفر پى در پى نموده باشد پس هر گاه مثلا در بعض مزارع خود طعامي دارد مىخواهد ان را در سه سفر يا زيادة حمل ببلد كند با حيوان خود يا ديگرى در تمام سفرها بايد قصر كند وهم چنين كسيكه مىخواهد نقل مكان كند از بلدي ببلد ديگر ومحتاج شود كه چند مرتبه برود وبرگردد براي حمل أسباب خانه خود بايد قصر كند ( مسألة 51 ) كسيكه شغل أو سفر باشد شرط نيست انكه كيفيات وخصوصيات سفرهاى أو يك طور باشد از حيث طول سفر وكوتاهى ان واز حيث چيزيكه بان نقل أجناس مىكند واز حيث