بر خداى عز وجل انكه از جاى خود حركت نكند تا حاجت أو روا شود ( فصل نهم ) بدان كه نمازهاى مندوبه بسيار وانها چند قسم است ( قسم أول ) نوافل فرائض يوميه ومجموع انها بيست وسه ركعت است بناء بر انكه دو ركعت وتيرة عشا را يك ركعت حساب كنيم ( قسم دويم ) نوافل شب كه يازده ركعت است ( قسم سيم ) نمازهائيكه در أوقات مخصوصة مستحب است مثل نوافل شهر رمضان ونوافل رجب وشعبان ونحو انها ومثل نماز غدير وغفيله ووصيت وأمثال انها ( قسم چهارم ) نمازهائيكه براي أسباب خاصه مندوب است مثل نماز زيارة وتحية مسجد ونماز شكر ونحو انها ( قسم پنجم ) نمازهائيكه براي غايات خاصه مستحب است مثل نماز طلب باران ونماز طلب حاجات ونماز كشف مهمات ونماز طلب رزق ونماز طلب فهم وخوبى ذهن ونحو انها ( قسم ششم ) نمازهائيكه بدون سببي وغايتى ووقتى مستحب است مثل نماز جعفر ونماز حضرت رسول ص ونماز حضرت أمير المؤمنين ع ونماز فاطمه ع ونماز ساير أئمة عليهم السلام ( قسم هفتم ) نوافل مبتدئه كه هر وقتي كه گنجايش دو ركعت نماز داشته باشد سنت است بجا أورد وبعض اقسام مذكوره بلكه أغلب انها كيفيات مخصوصة دارد كه در محل خود مذكور است ( فصل دهم ) در بعض احكام نمازهاى مندوبه بدان كه در حال اختيار جايز است نمازهاى مستحبى را نشسته يا در حال راه رفتن يا سواره در محمل يا كشتى بجا أورد لكن ايستاده أفضل است حتى در نماز وتيرة هر چند أحوط جلوس در ان است وأيا جايز است در حال اختيار خوابيده در حال استلقاء يا اضطجاع بجا أورد يا نه اشكال است ( مسألة 1 ) در نوافل جايز است يك ركعت آن را ايستاده وركعت ديگر را نشسته بعمل أورد بلكه جايز است بعض ركعت را ايستاده وبعض آن را نشسته بجا أورد ( مسألة 2 ) نافله را اگر نشسته بجا أورد مستحب است هر دو ركعت آن را يك ركعت حساب كند مثلا نافله صبح كه دو ركعت است هر گاه نشسته بجا مىاورد چهار ركعت بكند بدو سلام وهم چنين باقي نوافل ( مسألة 3 ) هر گاه نماز نشسته كرد ويك ايه يا دو ايه از سوره باقي مانده برخواست وركعت را تمام كرد واز قيام بركوع رفت نماز ايستاده محسوب است ومحتاج نيست بانكه دو ركعت را يكى حساب كند ( مسألة 4 ) در نماز نشسته فرقى بين كيفيات جلوس نيست ومخير است در أنواع نشستن هر چند بدراز كردن پاها باشد بلى بهتر ان است در حال قرائت چهار زانو بنشيند ودر وقت ركوع رانها وساقهاى خود را