اتصال محقق شده يا نه بايد احراز كند كه اتصال بوده مگر در صورتيكه مسبوق باتصال باشد مثل انكه نزديك باشد باماميكه مىخواهد باو اقتدا كند وشك كند در انكه امام از جاى خود پيش تر رفته يا نه ( مسألة 24 ) اگر مأموم در أثناء نماز مقدم شد بر امام سهوا يا جهلا يا اضطرارا منفرد مىشود وجايز نيست دوباره برگردد باقتداء بلى اگر بلا فاصله برگردد دور نيست بقاء اقتداء ( مسألة 25 ) جماعت گذاردن در صفيكه مستدير باشد دور كعبه جايز است بنابر أقوى وأحوط مقدم نشدن مأموم است بر امام بحسب دائره وأحوط از ان آنست كه مأموم بكعبه نزديك تر نباشد از امام وأحوط از ان مقدم بودن امام است بر مأموم بحسب دائره ونزديك تر بودن أو است بكعبه نيز ( فصل سيم ) در احكام جماعت است ( مسألة 1 ) أحوط ان است كه مأموم در دو ركعت أول از نماز اخفائى ترك قرائت كند در صورتيكه در اندو ركعت با امام باشد اگر چه أقوى جواز قرائت با كراهت است وبر فرض انكه ترك قرائت كند مستحب است كه مشغول تسبيح وتحميد الهى وصلوات بر محمد وال أو باشد ودر دو ركعت أول نماز جهريه اگر صداى امام را در قرائت ولو همهمه أو را بشنود بايد ترك قرائت كند بلكه أحوط وأولى آن است كه در حال قرائت أو ساكت باشد وقرائت را گوش كند اگر چه أقوى جواز مشغول بودن بذكر ونحو ان است در انحال وهر گاه صداى امام ولو همهمه أو را نشنود جايز است براي أو قرائت حمد وسوره بلكه استحباب ان قوى است وأحوط ان است قرائت كند بقصد قربت مطلقه بدون قصد جزئيت هر چند أقوى جواز ان است بقصد جزئيت نيز ودر دو ركعت اخيره نماز اخفائى وجهرى مثل منفرد است كه واجب است بوجوب تخييري در ان بين قرائت حمد تنها يا تسبيحات أربعة چه امام در انها قرائت كند يا تسبيحات بگويد وچه مأموم قرائت أو را بشنود يا نه ( مسألة 2 ) در جواز قرائت مأموم با نشنيدن قرائت امام در جهريه فرق نيست بين انكه نشنيدن أو بواسطة دورى از امام باشد يا بجهة كر بودن مأموم يا از كثرت صدا وأمثال ان ( مسألة 3 ) هر گاه بعض قرائت امام را بشنود أحوط ترك قرائت است مطلقا ( مسألة 4 ) هر گاه مأموم صداى قرائتى بشنود وخيال كند كه صداى غير امام است وخودش قرائت بخواند وظاهر شود كه صداى امام بوده نماز أو باطل نيست وهم چنين اگر در نماز جهريه سهوا قرائت بخواند ( مسألة 5 ) اگر شك كند در شنيدن قرائت امام ونشنيدن يا شك كند در انكه آنچه مىشنود