ندانند چه قصد كرده اند أحوط آنست كه هر دو نماز را اعاده كنند هر چند أقوى صحت ان است در صورتيكه بعد از اتمام نماز شك كنند در قصد خود يا انكه بعد از شك در أثناء بقصد انفراد نماز را تمام كنند ( مسألة 14 ) در بين نماز جايز نيست عدول كردن از امامي بامام ديگر در حال اختيار بنابر أحوط بلكه بنابر أقوى هر چند ان ديگر أفضل وأرجح باشد بلى هر گاه بر امام عارض شود حالتيكه نتواند نماز خود را تمام كند بمردن يا ديوانگى يا بيهوشى يا حدث يا انكه متذكر شود كه از پيش محدث بوده بر مأمومين جايز است ديگرى را مقدم دارند ونماز جماعت را با أو تمام كنند بلكه أقوى جواز ان است در صورتيكه بر امام عارضى رو دهد كه نتواند نماز بنحو مختار بخواند مثل انكه تكليف أو نماز نشسته شود زيرا كه باقي ماندن مأموم ايستاده بر اقتداء بامام نشسته جايز نيست ( مسألة 15 ) جايز نيست بر منفرد در أثناء نماز عدول كند بجماعت ( مسألة 16 ) جايز است عدول كند از جماعت بفرادى ولو اختيارا در جميع أحوال نماز بنابر أقوى هر چند از أول نماز قصد عدول داشته باشد لكن عدول بانفراد خلاف احتياط است بخصوص در صورتيكه از أول نماز قصد انفراد در أثناء نماز را داشته باشد بلى عدول كردن براي ضرورت ولو ضرورت دنيوية ضرر ندارد ( مسألة 17 ) هر گاه بعد از قرائت امام وپيش از ركوع نيت فرادى كند قرائت بر أو واجب نيست بلكه اگر در أثناء قرائت عدول بانفراد كند باقي مانده از حمد وسوره را بخواند كافى است هر چند أحوط در هر دو صورت از سرگرفتن قرائت است بخصوص با عدول در أثناء قرائت ( مسألة 18 ) اگر مأموم امام را در حال ركوع درك كند جايز است اقتداء كند وبركوع رود وبعد از ان اختيارا عدول كند بانفراد اگر چه أحوط در اين حال ترك عدول است بخصوص در صورتيكه از أول نماز قصد عدول داشته باشد ( مسألة 19 ) اگر قصد انفراد كند بعد از قرائت امام ونماز خود را تمام كند ونماز ديگر خود را در همان ركوع بهمان ركعت اقتدا كند جايز است ولكن خلاف احتياط است ( مسألة 20 ) بعد از انكه در نمازى از جماعت عدول كند بانفراد جايز نيست در ان نماز برگردد بجماعت بلى اگر در حال جماعت مردد شود در عدول بانفراد وترك ان وبعد از ان عازم شود بر باقي ماندن بجماعت صحيح است بلكه هر گاه بعد از عدول بانفراد بلا فاصله برگردد بجماعت دور نيست جايز باشد هر چند خلاف احتياط است مطلقا ( مسألة 21 ) اگر شك كند كه عدول