السيد اليزدي ( مترجم : القمي )

304

غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي )

نشسته است كه دل تو را از خدا بگرداند واز مناجاة وسجده بازت دارد زيرا كه از بسبب ترك سجه بلعن ابدى گرفتار ورانده بارگاه قدس أو شده وقسم خورده كه همه بندگان را فريب دهد واز صراط مستقيم بندگي بيرون برد وكسى از شر أو محوظ نماند بجز كسيكه در پناه الهى ودر حصن حصين أو باشد وبدانكه پناه بردن بخدا بمحض قول نيست بلكه تا از فرمان بردارى أو ومتابعت شهوات وهواهاى نفسانية دست بر ندارى داخل قلعه محكم أو نتواني شد وچون ( بسم الله الرحمن الرحيم ) گوئي بايد بقصد تيمن تبرك اسم معبود بخشاينده مهربان را ياد كني وچون ( الحمد لله رب العالمين ) يعنى جميع أنواع حمد وشكر مختص ذات پروردگار عاليان است گوئي بايد بنظر اورى كه هر نعمتي موجود است از سر چشمه احسان أو است واگر ديگرى هم احساني نمايد بتسخير مشيت أو است پس استحقاق حمد منحصر باوست وچون ( الرحمن الرحيم ) گوئي بايد أنواع لطف واحسان أو را بنظراورى وچون گوئي ( مالك يوم الدين ) يعنى پادشاه روز جزاء وحساب بايد متذكر هول انروز كردى بعد از آن در مقام اخلاص بگوئي ( إياك نعبد وإياك نستعين ) يعنى ترا پرستش مىكنم واز تو استعانت ميجويم وبس وهيچ چيز را مستوجب پرستش ويارى كردن نمىدانم انوقت عجز وانكسار وبيچارگى خود را ملتفت باش كه اگر أو تو را راهنمائي بطريق نجات نكند ابد الآباد در سنگلاخ هلاكت هستى در اين حال درياى نطف حق بموج ابد پس هدايت را از أو سؤال كن وبگو ( اهدنا الصراط المستقيم ) يعنى دلالت نما ما را براه راست كه نزديك است وزود بمقصود ميرساند كه ولايت أهل بيت عليهم السلم باشد ( صراط الذين أنعمت عليهم غير المغضوب عليهم ولا الضالين ) يعنى راهي را كه انعام واحسان فرموده بر أولياء خود نه راه كفار كه مورد غضب الهي بوده واز جاده شريعت منحرف شده وباو امر ونواهي تو استخفاف كرده اند ونه كساني كه بواسطة بي معرفتي بگمراهي افتاده اند پس سوره بخوان ومتذكر معاني وأشارت آيات باش وچون بأمري يا نهي رسى عزم بر امتثال آن كن ونزد ايه كه دلالت بر رجاء دارد برحمت واسعه إلهية اميدوار باش واگر دلالت بر خوف دارد از عقاب الهي خائف وترسان باش وچون بذكر نعمتي رسيدى شكر الهي بدل بگذران وهم چنين در ذكر ركوع وسجود وتسبيحات متذكر معاني آن باش وانچه مناسب انمعانى است از عظمت وجلالت الهي بخاطر بگذران وچون از قرائت فارغ شدى متذكر كبريائي أو شو وبراى تكبير دستهاى خود را بلند كن تا محاذى گوش اشاره