السيد اليزدي ( مترجم : القمي )

294

غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي )

ديگر چه وأحب وچه مندوب نهم مستحب است در وقت توجه بمسجد خود را خوشبو ولباسهاى پاكيزه به پوشد دهم سنت است كنيف ومحل تطهير را نزديك مسجد قرار دهند يازدهم مكروه است بلند كردن ديوارهاى مسجد وبلند كردن مناره آن را از سطح آن ونقش كردن آن را بغير صور حيوانات وتشريفه قرار دادن براي ديوارهاى آن ومحراب داخل عمارت ساختن دوازدهم مكروه است عبور كردن از مسجد مگر انكه در آن دو ركعت نماز بخواند وهم چنين مكروه است انداختن آب دهن وآب دماغ در مسجد وخوابيدن در آن مگر در حال ضرورت وبلند كردن صدا مگر باذان ونحو آن وپرسيدن از چيزيكه كم شده وانداختن سنگ ريزه در آن وخواندن اشعار مگر آنچه مشتمل بر موعظه ونحوان باشد وخريد وفروش كردن در آن وتكلم كردن با مور دنيوية وكشتن شپش واقامه حدود ومرافعه كردن وقضاوت نمودن وشمشير كشيدن واويزان كردن آن را در جانب قبله مسجد وداخل شدن كسيكه پياز يا سير ونحوانها خورده باشد كه از بوى آن مردم اذيت شوند وراه دادن أطفال ومجانين در آن واشتغال بصنعتى در آن وكشف عورت وناف وران وزانو واخراج ريخ ( مسألة 2 ) گذشت كه نماز زن در خانه أفضل است از نماز در مسجد ( مسألة 3 ) براي مردان أفضل آنست كه نوافل را در منازل خود وفرائض را در مسجد بجا اورند ( باب ششم در اذان واقامه ودر آن چند فصل است ) ( فصل أول ) بدان كه اشكالى نيست در تأكد رجحان هر دو در نمازهاى يوميه چه أداء باشد يا قضاء وچه بجماعت بعمل اورند يا فرادى چه در سفر يا حضر بارى مردان وزنان وبعضى قائل شده اند بوجوب انها وبعضى در خصوص نماز مغرب وصبح واجب دانسته اند وبعضى در خصوص نماز جماعت واجب وشرط صحت آن دانسته اند وبعضى گفته اند شرط حصول ثواب جماعت است ولكن أقوى استحباب اذان است مطلقا وأحوط ترك نكردن اقامه است براي مردان در غير موارد سقوط وغير حال تعجيل وغير سفر وغير ضيق وقت واذان واقامه مختص است بنمازهاى پنجگانه واما در ساير نمازهاى واجبه پس مرتبه بگويند الصلاة بلى مستحب است اذان گفتن در گوش راست مولود واقامه در گوش چپ أو روز ولادت يا پيش از بريدن ناف أو چنانكه سنت است اذان گفتن در بيابانها براي كسيكه از غول يا سحره جن وحشت كند وهم چنين مستحب است اذان گفتن در گوش