است ما بين سه جهت يا دو جهت اگر يقين يا مظنه كرد بعد از تمام جهات بانكه تمام انها بر غير قبله بوده است پس اگر يكى از اين جهات ما بين يمين ويسار قبله بوده است كفايت مىكند والا واجب است اعاده ( مسألة 15 ) آنچه در باب قبله گفته شد نسبت بنماز يوميه كه عمل بمظنه كند اگر يقين ممكن نيست وتكرار بجهات كند اگر مظنه ممكن نشد ظاهر آنست كه اين حكم جاريست در غير نماز يوميه بلكه در غير نماز از آنچه ممكن است تكرار در آن مثل نماز آيات ونماز أموات وقضاء اجزاء فراموش شده وسجده سهوا گر چه بعضي گفته اند كه در نماز أموات كفايت مىكند يك نماز بهرجهتى كه خواسته باشد اختيار كند يا بقرعه تعيين كند واما چيزهائيكه تكرار در آن ممكن نباشد مثل حال احتضار ودفن وذبح ونحر پس اگر مظنه پيدا نكرد اختيار كند هر جهتي را خواسته باشد وأحوط عمل بقرعه است ( مسألة 16 ) هر گاه از روى غفلت يا مسامحه بدون فحص از قبله بيك سمتى نماز كرد واجب است اعاده كند مگر انكه ظاهر شود كه همان جهت قبله بوده است بشرط حصول قصد قربة از أو ( فصل دويم ) در بيان چيزهائيكه مراعاة قبله در آن بايد بشود واجب است استقبال در چند موضع أول در نمازهاى يوميه است خواه ادا باشد وخواه قضاء وهم چنين است در توابع آن مثل نماز احتياط وقضاء اجزاء فراموش شده مثل سجده وتشهد بلكه لازم است در سجده سهو وهم چنين در فريضة كه مستحب بشود بسبب عارضى مثل نمازيكه اعاده مىشود در جماعت يا بجهت احتياط وهم چنين استقبال لازم است در بقيه نمازهاى واجبي مانند نماز آيات بلكه در نماز أموات ونيز شرط است استقبال در نمازهاى نافله در حال استقرار نه در حال راه رفتن وسوارى ولكن واجب نيست در نافله استقرار واستقبال واگر چه نافله واجب شود بواسطة نذر ونحو آن وكيفيت استقبال در نماز در حالتيكه ايستاده نماز بخواند آنست كه صورت ومقاديم بدنش مقابل قبله باشد حتى انگشتان پا بنابر أحوط ومدار بر صدق عرفى است واگر نشسته نماز بخواند بايد سر زانوها وصورت وسينه وشكم مقابل قبله باشد واگر بر روى دو قدم نشسته باشد بايد قدمها را چنان گذارد كه مقابل قبله حساب شود واگر به پهلوى خوابيده نماز گذارد واجب است كه بهيئت ميت در لحد باشد واگر بقفا خوابيده بايد بهئيت محتضر باشد دوم در حال احتضار است وگذشت كيفيت آن سيم در حال نماز خواندن بر ميت است كه واجب است ميت را بنحوى گذارند كه سرش مجانب مغرب وپاهايش