بعد از ذراع ظهر را بجا أورد وبعد نافله را وهكذا بعد از دو ذراع عصر را مقدم دارد ونافله را بعد بجا أورد وبنابر اين پيش از ذراع وذراعين وقت افضليت نافله است وأحوط آنست كه بعد از ذراع وذراعين نيت ادا وقضا نكند در نافلتين ( مسألة 2 ) مشهور آنست كه در غير روز جمعه جايز نيست مقدم داشتن نافله ظهر وعصر را بر زوال واگر چه بداند بعد از زوال متمكن نشود بجا اوردن نافلتين را لكن أقوى جواز تقديم است خصوص در اين صورت ( مسألة 3 ) نافله روز جمعه بيست ركعة است وأولى تفريق آن است باين ترتيب كه شش ركعت در وقت پهن شدن افتاب بجا أورد وشش ركعت وقت بالا امدن افتاب وشش ركعت پيش از از زوال ودو ركعت وقت زوال بجا أورد ( مسألة 4 ) وقت نافله مغرب از حين فراغ از فريضة است تا زوال حمره مغربيه ( مسألة 5 ) وقت نماز وتيرة كه نافله عشا است ممتد است تا اخر وقت عشا وأولى بجا اوردن وتيرة است بعد از عشا بدون فاصله معتد به ولكن اگر خواست بجا أورد نمازهاى موظفه بعد از عشا را كه در بعض ليالي است وتيرة را عقب انها بجا أورد ( مسألة 6 ) وقت نافله صبح از طلوع فجر أولى است تا ظاهر شدن سرخي طرف مشرق وجايز است بجا اوردن أو را بعد از نماز شب پيش از فجر اگر چه در نيمه شب بلكه پيش از نصف شب باشد لكن اين در وقتي است كه نماز شب را بر آن مقدم دارد وأفضل اعاده أو است در وقت خود ( مسألة 7 ) هر گاه نافله صبح را بجا أورد در وقت يا پيش از وقت وبعد بخواب رفت مستحب است كه آن را اعاده كند ( مسألة 8 ) وقت نمازهاى شب از نصف شب است تا فجر دوم كه طلوع صبح صادق است وأفضل آنست كه در وقت سحر كه ثلث اخر شب است بجا أورد وهر چه بفجر نزديكتر شود فضيلتش بيشتر است ( مسألة 9 ) جايز است تقديم نماز شب بر نصف براي مسافر واز براي جوانيكه سخت باشد براي أو بجا اوردن نماز شب را در وقت وهمچنين براي هر صاحب عذر مثل شخص پير ومريض وكسيكه از سرما يا احتلام خوف دارد وسزاوار است كه هر گاه مقدم داشته نيت تعجيل كند در آن نه نيت أداء ( مسألة 10 ) هر گاه امر دائر شد ما بين تقديم نماز شب بر وقت يا قضاء آن بهتر قضا كردن است ( مسألة 11 ) هر گاه نماز شب را بر وقت خود مقدم داشت ودر وقت بيدار شد اعاده ندارد ( مسألة 12 ) هر گاه شخص شروع كرد بنماز شب وچهار ركعت بيشتر بجا أورد كه فجر طلوع كرد بقيه را بجا أورد مخففه يعنى بدون سوره واگر پيش از شروع در نماز شب