السيد اليزدي ( مترجم : القمي )

245

غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي )

پس اگر چند غسل بر أو باشد واز همه معذور باشد يك تيمم بدل تمام أغسال كافى است پس اگر غسل جنابت بر أو بوده ديگر محتاج بوضوء يا تيمم ديگر بدل آن نيست والا بايد وضوء هم بگيرد وبر فرض معذوريت از آن نيز تيمم ديگر بدل وضوء بجا أورد ( مسألة 26 ) هر گاه بدل أغسال عديده يك تيمم كرد ومعلوم شد بعض آن أغسال بر أو نبوده تيمم مزبور نسبت ببقيه صحيح است بخلاف انكه اگر بقصد بدل غسل معينى تيمم كرد ومعلوم شد كه خصوص انغسل بر أو نبوده پس اگر از باب اشتباه در تطبيق بوده باز صحيح است واگر بنحو تقييد بوده باطل است چنانچه نظائر آن گذشت ( مسألة 27 ) اگر جمع شود جنبي وميتى ومحدث بحدث اصغرى ومقدارى از آب موجود كه كفايت نكند مگر براي يكي از انها پس هر گاه آن آب ملك يكي از انهاست يا ملك أجنبي است واذن بيكي از انها دهد متعين است كه مالك يا مأذون براي خود صرف كند وهر گاه آن آب مباح باشد يا مالك اذن بهمه داده باشد متعين است كه جنب بان غسل كند وميت را تيمم دهند ومحدث بأصغر هم تيمم كند ( مسألة 28 ) اگر نذر كرده باشد كه نافله مطلقه يا موقته را در زمان معيني بجا أورد ودر انوقت متمكن از وضوء نباشد بدل آن تيمم كند بخلاف انكه نذر كند نافله مطلقه را ومقيد بزماني نكند كه ظاهر اين است كه صبر كردن تا زمان امكان وضوء واجب باشد ( مسألة 29 ) جايز نيست براي نمازهائيكه بر ميت است أجير نمايند كسى را كه وظيفة أو تيمم باشد در صورتيكه ممكن باشد استيجار از قادر بلكه هر گاه أجير نمايند قادر را وبعد از آن عاجز شود كه وظيفة أو تيمم شده باشد مشكل است جواز آن با تيمم بلكه بايد صبر كند تا زمان امكان وضوء اگر زمان اجاره وسعت داشته باشد بلكه با ضيق وقت آن هم كفايت نماز با تيمم مشكل است پس مراعاة احتياط را ترك نكنند ( مسألة 30 ) مجنب متيمم اگر آب در مسجد بيابد وتوقف داشته باشد غسل أو بر دخول مسجد ومكث در آن تيمم أو باطل نمىشود بالنسبة بدخول مسجد ومكث در آن پس جايز است برود در مسجد وغسل كند بلي تيمم أو نسبت بساير غايات باطل مىشود پس جايز نيست بر أو در انحال قرائت سوره هاى سجده ومس كتابت قران چنانچه هر گاه جنب باشد وآب نباشد مگر در مسجد وممكن نباشد گرفتن آب يا غسل در آن مگر بمكث در آن واجب است بر أو تيمم كند براي دخول مسجد ومكث وباين تيمم مباح نمىشود مگر مكث در آن ( مسألة 31 ) گذشت كه اگر أبي داشته باشد كه كفايت نكند مگر