اگر اين حوادث در اثر استعمال غذا يا يك داروى معمولى ايجاد شود باز مانند سابق يكى دو ساعت قبل از استعمال غذاى مزبور ( تخم مرغ - گوشت - ماهى - شكلات تمشك و غيره ) مقادير بى نهايت كم از آن غذا را به بيمار داده و بعد رفته رفته مقدار آن را زياد مىكنيم مثلا 10 سانتى گرم 20 سانتى گرم - 50 سانتى گرم و يك گرم سفيدهء تخم مرغ . در مورد داروها نيز همين طريقه عملى است و مثلا از 5 ميلى گرم انتى پيرين شروع كرده و روزانه مقدار آن را مىافزائيم در مورد كودكان شيرخوار كه نابردبارى نشان ميدهند بايد مطابق آنچه در بحث - AlIaitement ذكر شده رفتار كرد اگر انافيلاكسى در نتيجهء مادهء مجهولى ايجاد مىگردد بايد حساسيت بيمار را به وسيله مقادير كم پپتن كاست مثلا سه ربع قبل از هر غذا 50 سانتى گرم پپتن از راه دهان داد ( راه داخل وريدى ممنوع است ) در انافيلاكسى هاى گوارشى بايد قوانين زيررا مراعات كرد : پپتنى كه به كار مىرود بايد مجموعى از چندين پپتن ( گوشت - تخم مرغ - ماهى و غيره ) باشد مانند - Protalmine - بيمار مرتبا در سه نوبت و در ساعت معين غذا بخورد و در فواصل آنها از خوردن هر چيزى اجتناب كند رژيم بيمار بايد طورى باشد كه عارى از مواد محرك دستگاه گوارشى بوده و تا دو سه هفته پس از از بين رفتن كليه حوادث انافيلاكتيك برگشت برژيم معمولى - ممنوع است پپتن را بايد بطور متناوب داد يعنى 10 روز تجويز نمود پس از آن 5 روز به بيمار استراحت داد بعد اگر لازم شد دوباره شروع كرد گاهى ممكن است براى كمك به اين دارو عصاره غدد ترشح داخلى يا دارو هائى كه تغييرات در اعصاب سمپاتيك ايجاد مىكنند مانند ادرنالين افزود اگر دادن پپتن از راه دهان مقدور نباشد ممكن است محلول آن را در ماهيچه‌ها تزريق كرد ( تزريق داخل وريدى خطرناك است ) در موقع تزريق به محلول يده پپتن بايد محلول كلروردوكليسم Jaborandique افزود . ممكن است بيمار را با تزريق سروم يا خون خودش ( Autohemotheraqie يا Auto sero ) از حساسيتش كاست در بعضى موارد مخصوص مانند - Rhume des foins يا ضيق النفس هائى كه مبدأ آنها انافيلاكسى است ممكن است واكسن - هائى درست كرد كه در آنها مقدارى - Pollen نبات مظنون و يا جرثومه هاى مجارى هوائى يا امعاى بيمار وجود داشته باشد ( Heterogenevaccin polleniqe يا bron chique auto . V a c - Vaccimintestinaux ) ناتوانى جنسى ( ymp sexuelle - Anaphridisie ) قبل از هر چيز بايد علت مولده بيمارى را درمان كرده يا از بين برد : افراط در جماع - جلق - خستگىهاى فكرى - اضطراب نوراستنى - مسموميت‌هاى مختلفه مانند الكل نيكوتين - مرفين - سرب و غيره بيماريهاى نخاع مانند تابس يا سيفليس آن - دولاب - سوءالقنيه - امراض اعضاى آميزشى مانند آب آوردن بيضه - فتق‌هاى مغابنى بزرگ - التهاب مجراى ادرار تورم غده وزى - التهاب شانه در اثر سنگ و غيره