ارثى بود و اغلب اوقات با درمان آن بيمارى مرتفع خواهد شد . به بيماران صرعى موقعى مىتوان اجازهء ازدواج داد كه پس از بهبودى اقلا 5 سال از موقع آخرين حملهء صرعى آنها بگذرد . رژيم : خوراك بيمار بايستى تقريبا از غذاهاى گياهى تشكيل شده و يا به عبارت ديگر شيرى گياهى باشد . گوشت خوك ، گوشت هاى نمك زده ، كنسروها ، گوشت شكار ، ماهى ، الكل ( شراب - آبجو - ليكور - و شرابهاى طبى ) ، چاى ، قهوه و دخانيات به كلى ممنوع است . بعنوان مشروب ممكن است آب ، جوشانده هاى گرم ، چاى امريكائى ( 1 ) و آبهاى معدنى پيشاب آور دستور داد . درمان تخفيف دهنده ( 2 ) : اين نوع درمان بوسيلهء برمورها انجام مىگيرد و در اين دسته داروها اگر چه برموردوپطاسيم عملش شديدتر از سايرين است ولى بهتر اين است كه هر سه نوع برمور را توأما براى درمان به كار برد . تجويز اين داروها در هنگام شدت مرض بايد بطور دائم باشد ولى در هنگاميكه بيمارى رو به بهبودى رفت و بعضى عوارض روحى ايجاد گرديد ممكن است بطور منقطع برمور داده و سپس آن را قطع كرد . طرز استعمال برمور ها بدين ترتيب است كه ابتدا از مقدار كم شروع كرده رفته رفته بالا مىبرند تا به اندازهء كه مانع بروز حمله بيمارى است برسند ( در اين موقع عنبيه مختصرى گشاد و در مقابل نور وتطابق واكنش نسبتا ضعيفى نشان مىدهد بعلاوه عمل انعكاسى حلقى نيز از بين مىرود ) و پس از آن اين مقدار را تا مدتى ادامه ميدهند مثلا در هفتهء اول روزى 5 گرم ، هفتهء دوم روزى 6 گرم و هفتهء سوم روزى 7 گرم برمور به بيمار مىدهند اگر در اين موقع اختلالات روحى حاصله به اندازهء خفيف است كه مانع كار روزانه بيمار نمىشود مقدار 7 گرم را مىتوان مقدار مؤثر دارو دانست ولى اگر در نتيجهء خوردن روزى 7 گرم برمور بيمار بىاشتها ، خواب آلود ، بىميل به كار شده و دوباره در روى زبانش ايجاد گرديد بايستى مقدار را كم كرده روزى 5 يا 6 گرم تجويز نمود . پس از چند ماه بدن به اين مقدار دارو عادت مىكند و مثل اين است برمور آن تأثيرى را كه در اول بيمارى داشت از دست مىدهد و در اين صورت براى اينكه دارو به اندازهء كافى تجويز شود لازمست يكى دو گرم بر مقدار روزانهء پيشين افزود . براى اينكه برمورها به نحو كامل تأثير نمايند بهتر اين است كه در ضمن تجويز آنها از مقدار نمك روزانهء غذاى بيمار كاست ولى در اين صورت بايستى كمال حزم و احتياط را در استعمال برمورها به كار برد زيرا ممكن است پس از چند روز حالت عصبانى و تحريك شديدى در بيمار ايجاد شده و گاهى اوقات به خود كشى وانتحار منتهى گردد بنابراين به محض اينكه نشانه هاى مسموميت شديد با برمور ( چرت زدن ، اختلالات راه رفتن ، گفتن و نوشتن ) يا اختلالات روحى ايجاد گرديد فورا بايد روزى 3 تا 5 گرم نمك طعام به بيمار خورانيد و از طرف ديگر از مقدار روزانهء برمور كاسته به روزى 1 - 5 ر 1 گرم رسانيد ( در موقعى كه غذاى كم نمك به بيمار ميدهند مقدار روزانه برمور از 3 تا 4 گرم نبايد تجاوز كند ) بنابراين بهترين راه اين است كه مدت 10 روز مطابق آنچه گفته شد غذاى بدون

--> 1 - Mate 2 - palliatif . Tr