داد و اگر اختلالى در عمل آنها مشاهده مىگردد درمان نمود . در ابتداى بيمارى كه طاولهاى كوچك تازه بيرون ريخته از آنها مايعى ترشح مىشود در استعمال داروهاى موضعى مانند پمادها يا خميرهاى گوناگون بايد احتياط كامل نموده و حتى المقدور از درمانهاى موضعى شديد خوددارى كرد زيرا در اين دوره بهترين داروها ساده ترين آنهاست و براى از بين بردن ترشح زخمها كافى است كه قطعات پارچه سترون را در آب بابونه ، آب بريكه ، آب اليبور مخلوط با 6 - 8 برابر حجم خود آب جوشيده فرو برده و روى طاولها قرار داد ( پوشش مرطوب ) - اگر تحريكى در پوست ايجاد گرديد ضمادهائى كه با سيب زمينى يا آرد كتان درست شده باشند نافعند ( بايستى آنها را پس از سرد شدن به كار برد ) . اگر زخم‌ها ترشحى ندارند بهتر است اجسام دسمه تازهء را مانند كلد كرم ، لينيمان اولئوكالكر ، گليسروله نشاسته ، گليسرين خالص ياپيه خوك تازه به كار برد ولى از تجويز وازلين بايد خوددارى كرد . در ضمن درمانهاى موضعى پيش گفته لازم است روزى دوبار موضع را با آب جوشيده يا جوشانده با بونه ، خطمى يا آقطى بشويند . در سودائى كه تمام بدن را فرا گرفته باشد دو سه روز يك بار حمامهاى عمومى بدن با آب بابونه ، نشاسته ( 500 گرم ) ، سبوس ( 1 كيلوگرم ) كه مدت 15 تا 20 دقيقه طول كشيده و درجه حرارت آنها مساوى درجه حرارت بدن باشد نافعند و پس از هر دفعه حمام لازمست مقدارى گردهاى خشك كننده مانند تالك ، اكسيد دوزنك ياسونيترات دوبيسموت روى زخم ها پاشيده و بيمار را در ملافهء كه بگردهاى پيش گفته آلوده شده است بسترى ساخت ( استعمال گردهاى گياهى به علت تخميرى كه ايجاد مىكنند ممنوع است ) پس از آنكه احتقان پوست رفع شد براى از بين بردن قرمزى ، خيز و مختصر ترشح آن هفتهء دوبار نيترات درژان يك درصد ، يك در پنجاه يا يك در 10 روى زخم ها ماليده و بعد از خشك شدن روى آنها گرد پاشى مينمايند يا اينكه پس از تميز كردن زخمها ( بوسيله آب بريكه ) محلول يك درصد اسيد پيكريك روى آنها زده زخم بندى كرده و هر دو روز يك بار اين عمل را تكرار مينمايند . پس از افتادن پوسته ها پمادهائى كه با اكسيد دوزنك ، در ماطل ، سونيترات دوبيسموت ( 1 در 10 ) درست شده باشند به كار مىروند . سونيترات دوبيسموت يادرماطل 5 گرم پيه خوك تازه 30 گرم بالاخره بعد از رفع شدن قرمزى و خيز پوست پمادهائى كه محتوى ايكتيول ، تيول ، تومنول ، تيوژنول ( 2 تا 3 در 30 ) يا گوگرد ( 1 در 30 ) باشند استعمال مىگردند . براى جلوگيرى از خارش افزودن مانتول بپمادها ( به نسبت يك در صد ) ، حمامهاى نشاستهء ( يك كيلو گرم براى هر حمام ) وسبوس نافع است . در كودكان شيرخوار قسمت عمده درمان را مواظبت در حال عمومى دايه و كودك تشكيل مىدهد يعنى نخست بايد غذاى دايه را منظم نموده از استعمال قهوه ، الكل و آبجو منعش كرد و سپس ساعات خوراك كودك را تنظيم كرده مواد قليائى ( سيترات يا بى كربنات دوسود ) ، داروهاى ملين