جمعى از اطباء
273
مجموعه پزشكى ( فارسي )
به ترتيب 1 دوم - 1 - 1 دوم 1 و 2 سانتيمتر مكعب سوزن زده و فواصل آن را نسبت به واكنش موضعى حاصله دو يا سه روز قرارداد . بالاخره در صورت لزوم ممكن است كشت با سيل ذوسنطاريا در آبگوشت را از صافى گذرانده مايع حاصله را به بيمار خورانيد يا آنكه باكتر يوفاژضدذوسنطاريا تجويز نمود . اگر مقدار خون پيخال خيلى زياد است بايد روزى 4 سانتىگرم امتين در زير پوست سوزن زد . در صورتى كه اندازه پيشاب بيمار كم است سوزن زدن سروم گلوكزه يا فيزولوزيك نافع است . در هنگام بروز خونريزى روده داروهاى قابض مانند زاج وتانن تجويز مىكنند يا اينكه هر 20 دقيقه يك بار يك آمپول ارماپكتين را در آب قند ريخته به بيمار مىخورانند ( 2 تا 3 آمپول ) و يك ساعت پس از آخرين آمپول يك آمپول ديگر به همان ترتيب دستور ميدهند و پس از قطع خونريزى نيز براى جلوگيرى از عوارض ديگر مدت چند روز اين درمان را ادامه ميدهند ممكن است ارماپكتين را از راههاى ديگر نيز به كار برد مثلا روزى يكى دو دفعه 20 سانتيمتر مكعب آن را ( دوآمپول ) در زير پوست سوزن زد يا اينكه 10 تا 40 سانتيمتر مكعب ( يك تا 10 آمپول ) آن را در مقدار كافى آب جوش ريخته تنقيه نمود اگر در پيخال نشانه هاى قانقرايا موجود است بايد بيمار را با پرمنگنات دوپطاس يك در دو هزار يا نيترات درژان يك در 2000 تا يك در 1500 تنقيه كرد . در بيمارانى كه مبتلا به اشكال خيلى سخت ذو سنطاريا بوده چهره شان زرد رنگ و حالت ضعف شديد دارند لازمست با سوزن زدن كافئين ، سولفات دوسپارطئين و هوئيل كامفره به كار دل كمك كرد و اگر فشار خون نيز پائين و بيم ايجاد غش مىرود صبح و عصر مقدارى ادرنالين به كار برد ( يك سانتيمتر مكعب محلول يك در هزار ادرنالين در 500 سانتيمتر مكعب سروم فيزيولوزيك ) در هنگام سستى و ناتوانى زياد كافئين ، كرامين ، اتر وهوئيل كامفره مؤثرند در دوره نقاهت كم كم مىتوان غذاهائى مانند له كرده سيب زمينى ، برنج ، پوره سبزيجات خشك و تخم مرغ به بيمار داد ولى تا هنگامى كه پيخال كاملا به حال طبيعى برنگشته است استعمال گوشت ممنوع است در ضمن بايستى با زندگانى در ييلاق و سوزن زدن زير پوستى كاكوديلات دو سود حالت عمومى بيمار را تقويت نمود گندزدائى مستراح وپيخال بيمار نيز لازمست . ديزيدروز Dysidrose ( بيمارى پوستى است كه در آن طاولهاى كوچكى به اندازه دانه شاهدانه در روى دست و پا و اطراف انگشتان مىزند ) بايستى با تجويز داروهاى مقوى ، قليائى و پيشاب آور مزاج بيمار را تغيير داد ( درمان مزاج لنفاوى ) و از استعمال داروهاى محرك يا اصطكاك با موضع جلو گيرى نمود از طرف ديگر لازمست به كمك سنجاق سترونى طاولها را باز كرده محتوى آنها را خارج ساخت .