بسم الله الرحمن الرحيم مختصرى از شرح حال مؤلف كتاب - رحمه الله - : او شيخ جليل القدر و بزرگوار ، پيشواى محدّثين ، محمد بن علي بن الحسين بن موسى بن بابويه ابو جعفر صدوق قمّى است ، مرتبهء او در علم و فهم و درك حديث و درجهء فقاهت و راستى گفتار و فراوانى تأليفات و پارى و سرشارى آثار ، چندانى است كه قلم را ياراى نوشتن آن وبيان را گنجايش بر شمردن آن نيست . دانشمندان پس از وى كه شرح حال او را نوشته يا از كتب ذيقيمت و گرانبهاى او بهره جسته اند جملگى در بزرگداشت وتمجيد او كوشيده اند و همگى به پيشوايى و راست گفتارى او اقرار دارند ، و از او بعنوان « شيخ » ، يا « طلايه دار » و « راست گفتار » ياد كرده اند . اين مرد بزرگ كه ميتوان گفت وجود مباركش از حسنات روزگار و آيات الهى بوده است ، در سال 381 هجرى قمرى در سن هفتاد و چند سالگى از دنيا رفته و آثار سيصد گانه اش تا چند قرن متوالى چون ستارگانى فروزان و مشعلهائى پرنور چراغ راه پويندگان طريق حق ميبود ، ولى هزار افسوس كه غالب آنها در اثر حوادث و وقايعى كه ميان مسلمين رخ داد مفقود گشت و اينك خبرى از آنها نيست و شايد با جرأت بتوان گفت كه بيش از يك دهم آن در دنياى كنونى باقى نمانده است . وصف و ستايش آن بزرگوار در اقوال بزرگان دين ( ره ) اگر چه نيازى نمىبينيم كه براى نمودن مقام شامخ و درجهء رفيع او متوسل به برهان و دليل شويم و يا شاهدى ذكر كنيم ، ليكن شمه اى از آنچه را كه علماى اسلام و بزرگان و اعلام مذهب ما در تعريف و مدح شخصيت والاى آن بزرگوار گفته اند باختصار نقل مىكنيم : شيخ الطائفه - رحمه الله - در كتاب الفهرست خود از او با عنوان « جليل القدر » ياد كرده و پس از ذكر نام و كنيهء او گويد : او حافظ احاديث ، بصير و آگاه به رجال ، ناقد و صاحب نظر در اخبار است كه در ميان علماء و دانشمندان اهل قم همانند او در فراوانى و