9 - آيات 67 و 68 و 69 و 70 و 71 ، از سورهء انفال * ( ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَه أَسْرى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيا وَالله يُرِيدُ الآخِرَةَ وَالله عَزِيزٌ حَكِيمٌ ، لَوْ لا كِتابٌ مِنَ الله سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ، فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلالًا طَيِّباً وَاتَّقُوا الله إِنَّ الله غَفُورٌ رَحِيمٌ ، يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الأَسْرى إِنْ يَعْلَمِ الله فِي قُلُوبِكُمْ خَيْراً يُؤْتِكُمْ خَيْراً مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ ، وَإِنْ يُرِيدُوا خِيانَتَكَ فَقَدْ خانُوا الله مِنْ قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ وَالله عَلِيمٌ حَكِيمٌ ، ) * . بروايتى در روز جنگ بدر هفتاد كس ، كه در آن ميان بود عباس ، عم پيغمبر ( صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ) و عقيل ، پسر عمش ، ابو طالب ، بدست مسلمين اسير گشتند پس پيغمبر ( صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ) در بارهء ايشان مشاوره كرد ابو بكر پاسخ داد اينان خويشان و خاندان تو هستند از ايشان توبه بخواه شايد توبه كنند و از ايشان فديه بخواه تا ياران تو تقويت شوند عمر گفت اينان ترا تكذيب و اخراج كردند همه را فرا پيش خوان و گردن زن و از ايشان فديه مگير ايشان پيشوايان كافرانند عقيل را به برادرش على سپار تا گردن زند و عباس را به برادرش حمزه تسليم كن تا بكشد و فلان و فلان را ( كه از منسوبان او بودند ) به اختيار من گذار پيغمبر ( صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ) گفت خدا دلهايى را بدان اندازه نرم كرده كه از شير نرمتر و دلهايى را بدان حد سخت ساخته كه از سنگ سختتر تو اى ابو بكر ابراهيم را ماننده‌اى كه گفت * ( « فَمَنْ تَبِعَنِي ) *