قرآن مجيد ( چنان كه در ذيل بحث از « علت غائى » قانون در پاورقى ياد گرديد ) در آيات عديده به فوائد عاليهء منظوره اشاره و تصريح كرده است : در آيهء 98 و 99 از سورهء آل عمران چنين آورده : * ( وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ الله عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِه إِخْواناً وَكُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها . . ) * . شما كه با هم دشمن و از هم دور و به آتش نزديك مىبوديد به اين نعمت خدايى توجه كنيد كه چگونه دلهاى شما را بهم نزديك و مهربان ساخت به طورى كه همه با هم برادر شديد . در اين آيهء شريفه بيكى از فوائد بسيار مهم اجتماعى تصريح كرده و گفته است قانون الهى و دستورات آسمانى موجب تأليف قلوب شما گشته و دشمنان را دوست ساخته و در نتيجه ، اجتماعى استوار بر پايهء برادرى و برابرى كه مستلزم « مساوات » بلكه « مواسات » مىباشد توليد و تأسيس كرده است . پس چنان كه اين گونه اجتماعى در اين عالم حد اكثر از فائده و كمال را واجد است در آن عالم هم موجب نجات افراد بشر است از هلاك دائم و عقوبت جاويد و باعث رسيدن آنانست به مدارج عاليهء فضيلت . در آياتى زياد اين مفاد كه پيغمبر ( صلَّى الله عليه و آله و سلم ) به وسيلهء قرآن مجيد مردم را از ضلالت و ظلمات خارج مىسازد و ايشان را تعليم حكمت مىكند و به راه روشن و راست مىكشاند و موجب تزكيه و صفا مىگردد و ثبات و استقامت به افراد با ايمان مىبخشد آورده شده است : در آيهء 158 از سورهء آل عمران است : * ( لَقَدْ مَنَّ الله عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِه وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ ) * .