ذوى نسب يا از اهل اسلام اگر باشند در هنگام وصيت و اگر نباشند از اهل ذمه يا غير ايشان . چون وصيت گاهى بمال است و گاهى به ولايت و ولايت گاهى به اخراج حقى است ثابت بر ميت مانند اين كه وامى داشته يا امانتى در نزدش بوده است يا ولايت بر اولاد صغار است براى حفظ اموال ايشان و سعى در تربيت و تنميهء آنان پس مناسب چنان مىنمايد كه بحث از حال يتيمان به اعتبار اين كه وصى براى ايشان قرار داده مىشود به بحث از وصيت اتصال يابد و در دنبالهء آن آورده شود و آيات مربوط به احكام يتامى نقل گردد و در حقيقت كتاب حجر كه بر احكام يتامى مشتمل است در اين موضع آورده شود .