40700 - محمد بن عباد بن جعفر مىگويد : عمر در حال حج يا عمره بود كه اصحاب رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم به خوات بن جبير گفتند براى ما آواز بخوان ، گفت به شرط آنكه عمر اجازه دهد ، او هم اجازه داد . خوات هم مشغول آواز غناء شد ، عمر گفت آفرين خوات ، آفرين خوات . . . - المغنى ج 12 ص 42 از عمر روايت شده كه مىگفت : آواز و غناء جزء زاد و توشه مسافر است . آواز غنائى را حنبليها حرام مىدانند و مرتكب آن را فاسق . . . مگر عمر ! ! ( آدرس صحيح نيست ) غناء با همزه ، مخصوص صوت و آواز است و بدون همزه مخصوص مال و اموال ( ثروت و بىنيازى ) مانند هواء كه با همزه به جو و هوا مىگويند و بدون همزه به هواى نفس و نفس اماره مىگويند . غناء ( آواز مطرب ) به نظر ما حرام است و آوازخوان فاسق است و شهادت او قبول نمىشود . اما بعضىها آن را مكروه مىدانند . . . كسانى كه غناء و آواز را مباح مىدانند ، استدلال مىكنند به روايت عائشه كه دو كنيز آوازخوان مشغول آوازه‌خوانى براى من بودند كه ابوبكر وارد شد و گفت كه اين شياطين را به خانه رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم آورده است ؟ ! حضرت فرمود : عيبى ندارد ، ايام عيد است . و به روايت عمر كه مىگفت : غناء و آواز زاد و توشه مسافر است و به روايت عثمان كه دو كنيز آوازه‌خوان داشت كه تا سحر برايش آواز مىخواندند . هنگام سحر كه مىشد ، مىگفت بس است الان وقت استغفار است . به نظر ما همه اين روايات حمل بر آوازهائى مانند خواندن شتربان براى شتران مىشود و همچنين اين روايات خبر واحد هستند كه اعتبار ندارند و افرادى كه مرتكب اين كارها شده‌اند ، فعلشان حجت نيست و نمىتوان از آنها تبعيت كرد و همچنان كه گفتيم شهادت آوازه‌خوان قبول نيست . عائشه مىگويد : من شنيدم كه اجنه در سوگ عمر مرثيه مىخواندند ! !