پيش عمر آمد و گريه مىكرد ، برادرم ، برادرم مىگفت ، عمر گفت گريه نكن ، مگر رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم نفرموده : گريه موجب عذاب ميت مىشود . بعد از مرگ عمر قضيه را براى عائشه تعريف كردم گفت عمر اشتباه مىكند . رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم چنين چيزى نفرمود ، بلكه فرمود : عذاب كافر به گريه اهل و عيالش بيشتر مىشود . خدا مىفرمايد : ( ولا تزر وازرة وزر أخرى ) ( هيچكس گناه ديگرى را به دوش نمىكشد ) ديگرى گريه كند و ميت را عذاب كنند ؟ خداست كه مىخنداند و مىگرياند . ابن ابي مليكة ( راوى ) مىگويد : ابن عمر ( پسر عمر ) حرفهاى ابن عباس را شنيد و هيچ چيز نگفت . شافعى مىگويد : آنچه كه عائشه مىگويد به كتاب خدا نزديكتر و با فرموده رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم مناسبتر است . اگر بگوئى به كدام آيه قرآن نزديكتر است . مىگويم آيه ( ولا تزر وازرة وزر اخرى ) و آيه ( ان ليس للانسان إلا ما سعى ) و آيه ( فمن يعمل مثقال ذرة خيرا يره و من يعمل مثقال ذرة شرا يره ) و آيه ( التجزى كل نفس بما تسعى ) ( كه همه آيات دلالت مىكند هر كسى جزاى كار خودش را مىبيند ، و اين صحيح نيست ديگرى گناه كند و كس ديگر را عذاب كنند . زنده‌ها گريه كنند و مرده‌ها را عذاب نمايند ! ! ) - كتاب مسند ص 69 مالك بن انس از عبدالله بن ابوبكر از پدرش عمرة روايت مىكند : از عائشه شنيدم مىگفت رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم ديد عده‌اى يهودى براى زن يهودى كه از دنيا رفته بود گريه مىكردند ، فرمود : اينها براى او گريه مىكنند در حالى كه او در قبرش دارد عذاب مىشود . - المجموع ج 5 ص 308 از عمر روايت شده : رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم فرمود : نوحه و عزادارى موجب عذاب ميت است . ابن عمر مىگويد : رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم فرمود : گريه اهل و عيال موجب عذاب ميت است . ابن عباس هم مىگويد : رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم فرمود : گريه اهل و عيال موجب عذاب ميت است .