كوتاه و پر معنى ، اشاره كرده ، مىفرمايد : « به سوى فرعون برو كه طغيان كرده است » ! ( * ( اذْهَبْ إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّه طَغى ) * ) . « و به او بگو : آيا مىخواهى پاك و پاكيزه شوى » ؟ ( * ( فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلى أَنْ تَزَكَّى ) * ) . « و پس از پاك شدن و لايق لقاى محبوب گشتن ، من تو را به سوى پروردگارت هدايت كنم ، تا از او بترسى و از اعمال خلاف بيگانه شوى » ( * ( وَأَهْدِيَكَ إِلى رَبِّكَ فَتَخْشى ) * ) . و از آنجا كه هر دعوتى بايد آميخته با دليل باشد در آيه بعد مىافزايد : « موسى به دنبال اين سخن ، معجزه بزرگ را به او نشان داد » ( * ( فَأَراه الآيَةَ الْكُبْرى ) * ) ( 1 ) . اين معجزه خواه معجزه تبديل شدن عصا به مار عظيم باشد ، يا يد بيضا ، و يا هر دو ( بنا بر اينكه الف و لام در « الاية الكبرى » اشاره به جنس باشد ) هر چه بوده از معجزات بزرگ موسى بوده است كه در آغاز دعوتش بر آن تكيه كرده . در اين چهار آيه نكات جالبى است كه توجه به آن لازم است : 1 - علت رفتن به سوى فرعون را طغيان فرعون ذكر مىكند ، و اين نشان مىدهد كه يكى از اهداف بزرگ انبيا هدايت طغيانگران يا مبارزه قاطع با آنها است .

--> ( 1 ) مسلم است كه در ميان آن خطاب الهى در آن وادى مقدس و ارائه دادن اين معجزه بزرگ فاصله زيادى بوده است كه قرآن براى رعايت اختصار مطالب ديگر را در اينجا حذف كرده ، و همه آنها در تقدير است .