تطبيق است نه شان نزول ، همانگونه كه در باره امام حسين نيز در آغاز سوره خوانديم . جالب اينكه در روايتى كه در كافى از امام صادق ع نقل شده مىخوانيم : كه يكى از يارانش پرسيد آيا ممكن است مؤمن از قبض روحش ناراضى باشد ؟ ! فرمود : نه به خدا سوگند ، هنگامى كه فرشته مرگ براى قبض روحش مىآيد اظهار ناراحتى مىكند ، فرشته مرگ مىگويد : اى ولى خدا ناراحت نباش ! سوگند به آن كس كه محمد ص را مبعوث كرده من بر تو مهربانترم از پدر مهربان ، درست چشمهايت را بگشا و ببين ، او نگاه مىكند ، رسول خدا ص و امير مؤمنان ع و فاطمه ع و حسن ع و حسين ع و امامان از ذريه او ع را مىبيند ، فرشته به او مىگويد نگاه كن اين رسول خدا و امير مؤمنان و فاطمه و حسن و حسين و امامان ع دوستان تواند . او چشمانش را باز مىكند و نگاه مىكند ، ناگهان گوينده اى از سوى پروردگار بزرگ ندا مىدهد ، و مىگويد : * ( يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ) * : « اى كسى كه به محمد و خاندانش اطمينان داشتى ! بازگرد به سوى پروردگارت ، در حالى كه تو به ولايت آنها راضى هستى ، و او با ثوابش از تو خشنود است ، داخل شو در ميان بندگانم يعنى محمد و اهل بيتش ع و داخل شو در بهشتم ، در اين هنگام چيزى براى انسان محبوبتر از آن نيست كه هر چه زودتر روحش از تن جدا شود و به اين منادى بپيوندد » ! ( 1 ) . خداوندا ! ما را به چنان آرامشى مفتخر فرما كه شايسته اين خطاب بزرگ شويم .

--> ( 1 ) « كافى » جلد 3 باب ان المؤمن لا يكره على قبض روحه حديث 2 .