تفسير : بخشى از پاداش عظيم پرهيزگاران در آيات پيشين سخن از سرنوشت طغيانگران و قسمتى از كيفرهاى دردناك آنها و علت اين بدبختى بود ، در آيات مورد بحث به شرح نقطه مقابل آنها پرداخته از مؤمنان راستين ، و پرهيزگاران ، و قسمتى از مواهب آنها در قيامت سخن مىگويد تا در يك مقايسه رويارو ميان اين دو ، حقايق روشنتر گردد ، همانگونه كه سيره قرآن مجيد در سوره‌هاى ديگر مىباشد كه اضداد را در مقابل هم قرار داده ، و وضع آنها را در اين مقابله تبيين مىكند . نخست مىفرمايد : « براى پرهيزگاران پيروزى و نجات بزرگى است » ( * ( إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفازاً ) * ) . « مفاز » « اسم مكان » يا « مصدر ميمى » از ماده « فوز » به معنى « رسيدن به خير و نيكى توام با سلامت » است ، و به معنى نجات و پيروزى كه لازمه اين معنى است نيز آمده ، و با توجه به اينكه « مفازا » به صورت نكره ذكر شده ، اشاره به پيروزى عظيم و رسيدن به خير و سعادت بزرگى است . سپس به شرح اين فوز و سعادت پرداخته ، مىافزايد : « باغهايى خرم و سرسبز و محفوظ با ميوه هايى از انواع انگورها » ( * ( حَدائِقَ وَأَعْناباً ) * ) ( 1 ) . « حدائق » جمع « حديقه » به معنى باغ و بستان خرم و سرسبز و پر درخت است كه ديوار گرداگرد آن كشيده شده و از هر نظر محفوظ است ، « راغب » در « مفردات » مىگويد : « حديقه » در اصل به زمينى مىگويند كه داراى آب است

--> ( 1 ) « حدائق » « بدل » است از « مفازا » و يا « عطف بيان » آن .