را با تذكرات خويش به اهداف خلقت و آفرينش آشنا ساز ، و راه قرب خدا را به آنها نشان ده ، و در مسير تكامل رهبر و راهنمايشان باش . البته راه كمال در صورتى پيموده مىشود كه با ميل و اراده و اختيار همراه باشد ، و گرنه تكامل اجبارى سخنى بىمفهوم است ، تو هرگز نمىتوانى آنها را مجبور سازى ، و اگر هم مىتوانستى فايده اى نداشت . بعضى تصور كرده‌اند كه اين دستور قبل از نزول فرمان « جهاد » بوده ، و با نزول حكم جهاد نسخ شد . چه اشتباه بزرگى ؟ مساله تذكر و تبليغ پيامبر ص از نخستين روز شروع شد ، و تا آخرين دقيقه حيات آن حضرت ادامه داشت ، و بعد از او نيز به وسيله جانشينان معصوم و علماى دين تداوم داشته و خواهد داشت اين مطلبى نسخ شدنى نيست ، همچنين عدم اجبار مردم بر ايمان نيز يك اصل ثابت است ، و هدف جهاد عمده مبارزه با طغيانگران و برداشتن موانع از راه مردم حق طلب است . اين مطلب شبيه چيزى است كه در آيه 80 سوره نساء آمده است كه مىگويد : وَ مَنْ تَوَلَّى فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً : « هر كس روىگردان شود ما تو را مسئول آنها قرار نداديم » و آيه 107 انعام ، و 48 شورى كه همين معنى را بازگو مىكند . « مصيطر » از ماده « سطر » به معنى همان سطور كتاب است و « مسيطر » كسى است كه سطربندى مىكند ، و سطور كتاب را تنظيم مىنمايد ، سپس به عنوان هر شخصى كه بر چيزى مسلط باشد ، و خطوط آن را تنظيم كند ، يا او را به اجبار وادار بر انجام كارى نمايد اطلاق شده است . در آيه بعد به صورت يك استثناء مىفرمايد : « مگر كسى كه پشت كند