كرده بايد تصديق كنيم كه آن مجازات براى چنين اشخاصى جزاء وفاق و كيفر مناسب است . سپس به عنوان هشدار به اين طغيانگران ، و هم براى تاكيد بر مساله وجود موازنه ميان « جرم » و « جريمه » و حاكميت « جزاى وفاق » مىافزايد : « ما همه چيز را قطعا احصاء و ثبت كرده‌ايم » ( * ( وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناه كِتاباً ) * ) ( 1 ) . تا گمان نكنيد چيزى از اعمال شما بىحساب و مجازات مىماند ، و نيز هرگز فكر نكنيد اين كيفرهاى شديد غير عادلانه است . اين حقيقت كه تمام كارهاى انسان اعم از كوچك و بزرگ ، صغير و كبير ، آشكار و پنهان ، و حتى نيات و عقائد انسان ، ثبت و ضبط مىشود ، در بسيارى از آيات قرآن منعكس است . در يك جا مىفرمايد : وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوه فِي الزُّبُرِ وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ : « هر كارى را كه انجام دادند در نامه‌هاى اعمالشان ثبت است و هر عمل كوچك و بزرگى نوشته مىشود » ( قمر - 52 و 53 ) . و در جاى ديگر مىفرمايد : إِنَّ رُسُلَنا يَكْتُبُونَ ما تَمْكُرُونَ : « رسولان ما آنچه مكر مىكنيد مىنويسند » ( يونس - 21 ) . و در جاى ديگر مىخوانيم : وَنَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَآثارَهُمْ : « ما آنچه را از پيش فرستاده‌اند و همچنين تمام آثار آنها را مىنويسيم » ( يس - 12 ) .

--> ( 1 ) در اين آيه « كل » منصوب است به فعل مقدرى كه فعل مذكور يعنى « احصيناه » دلالت بر آن دارد ، و « كتابا » منصوب است به عنوان « مفعول مطلق » زيرا « احصينا » به معنى « كتبنا » مىباشد ، و بعضى آن را حال گرفته‌اند .