مسلما چنين غذايى براى تقويت جسم و فرونشاندن گرسنگى نيست ، غذايى است گلوگير كه خود نوعى عذاب است ، چنان كه در آيه 13 مزمل مىخوانيم : وَ طَعاماً ذا غُصَّةٍ وَعَذاباً أَلِيماً : « نزد ما غذاهايى است گلوگير و عذابى است دردناك » ! آنها كه در اين دنيا انواع غذاهاى لذيذ و چرب و شيرين را از طريق ظلم و تجاوز به حقوق ديگران فراهم كردند ، و آنها كه اجازه ندادند محرومان جز از غذاهاى گلوگير و ناگوار استفاده كنند ، بايد در آنجا غذايى داشته باشند كه « عذاب اليم » آنها گردد . البته همانگونه كه بارها گفته‌ايم نه نعمتهاى بهشتى ، و نه عذابهاى دوزخى را مىتوان براى ما محبوسان زندان دنيا توصيف كرد ، اينها همه اشاراتى است و تنها شبحهايى است كه از دور مىبينيم .