هى اعمالكم من الصلاة و الصيام و الزكاة و الوضوء و الغسل من الجنابة و كل مفروض ، لان الاعمال كلها سرائر خفية ، فان شاء الرجل قال صليت و لم يصل ، و ان شاء قال توضأت و لم يتوضأ ، فذلك قوله * ( يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ ) * : « سرائر شما همان اعمال شما است ، همچون نماز و روزه و زكات و وضو و غسل جنابت و هر عمل واجبى ، زيرا همه اعمال در حقيقت پنهان است ، اگر انسان بخواهد مىگويد : نماز خوانده‌ام ، در حالى كه نخوانده ، و مىگويد : وضو گرفته‌ام در حالى كه وضو نگرفته ، و اين است تفسير كلام خداوند * ( يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ ) * » ( 1 ) . اما مشكل مهم در آن روز اينجا است كه « براى انسان هيچ نيرويى از درون ، و ياورى از برون وجود ندارد » ( * ( فَما لَه مِنْ قُوَّةٍ وَلا ناصِرٍ ) * ) : نيرويى كه بر زشتيهاى اعمال و نيات او پرده بيفكند ، و ياورى كه او را از عذاب الهى رهايى بخشد . اين معنى در بسيارى از آيات قرآن آمده است كه در آن روز نه يار و ياورى وجود دارد ، نه فديه و فدايى پذيرفته مىشود ، نه راه فرار و بازگشتى در برابر انسان قرار دارد ، و نه طريقى براى فرار از چنگال عدالت پروردگار ، تنها و تنها وسيله نجات ايمان و عمل صالح است ، آرى مايه نجات فقط همين است .

--> ( 1 ) « مجمع البيان » جلد 10 صفحه 472 ، شبيه اين معنى در تفسير « در المنثور » جلد 6 صفحه 336 نيز آمده است .