اين تفسيرى است روشن و خالى از هر گونه پيچيدگى و هماهنگ با آنچه در كتب لغت در معنى اين دو واژه آمده است ، در عين حال ممكن است حقيقت مهمترى در اين آيه نيز نهفته باشد كه در حد علم امروز براى ما كشف نشده و اكتشافات دانشمندان در آينده پرده از روى آن برخواهد داشت . سپس از اين بيان نتيجه گيرى كرده مىگويد : « كسى كه انسان را در آغاز از آب نطفه آفريد قادر است كه او را بار ديگر به زندگى بازگرداند » ( * ( إِنَّه عَلى رَجْعِه لَقادِرٌ ) * ) . در آغاز خاك بود ، و سپس بعد از طى مراحلى به صورت نطفه درآمد ، و نطفه نيز بعد از طى مراحل پيچيده و شگفتانگيزى ، تبديل به انسان كاملى شد ، بنا بر اين بازگشت او به حيات و زندگى مجدد هيچ مشكلى ايجاد نمىكند . نظير اين بيان در آيات ديگر قرآن نيز ديده مىشود ، از جمله در آيه 5 سوره حج مىفرمايد : يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ : « اى مردم ! اگر در رستاخيز ترديد داريد ما شما را از خاك آفريديم و سپس از نطفه » . و نيز در آيه 14 سوره ق مىخوانيم : أَ وَلا يَذْكُرُ الإِنْسانُ أَنَّا خَلَقْناه مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئاً : « آيا انسان به خاطر نمىآورد كه ما قبلا او را آفريديم و چيزى نبود » ؟ ! در آيه بعد به توصيف آن روز بزرگ پرداخته ، مىفرمايد : « اين بازگشت روزى تحقق مىيابد كه اسرار پنهان ، آشكار مىشود » ( * ( يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ ) * ) ( 1 )

--> ( 1 ) « يوم » در اينجا « ظرف » است و متعلق است به « رجع » كه در آيه قبل آمده ، و فاصله ميان مصدر و معمولش در اين گونه موارد ضررى ندارد ، چرا كه فاصله به اجنبى نيست .