از آن بقدرى از ما دور است كه ستارگانش را به صورت ابرى سفيد مىبينيم ، ولى در واقع مجموعه نقاط نورانى نزديك به هم است . اما آن طرفش كه به ما نزديك است ستارگانش قابل رؤيت مىباشد ، و همين ستارگانى است كه ما در آسمان شب مىبينيم ، و به اين ترتيب منظومه شمسى ما جزء اين « مجره » ( كهكشان ) است . مطابق روايت فوق ، على ع مىگويد : در آستانه قيامت اين كواكب را كه ما مشاهده مىكنيم از كهكشان جدا مىشود ، و نظام همگى به هم مىخورد . چه كسى آن زمان مىدانست كه ستارگانى كه ما مىبينيم در واقع جزء اين كهكشان راه شيرى ( مجره ) است جز كسى كه قلبش به عالم غيب مربوط باشد و از سرچشمه علم خدا سيراب گردد . 2 - دنيا دار رنجها و دردهاست تعبير به « كادح » در آيات فوق كه اشاره به تلاش و كوشش آميخته با رنج و زحمت است ، با توجه به اينكه مخاطب در آن همه انسانها مىباشند ، بيانگر اين واقعيت است كه طبيعت زندگى اين جهان در هيچ مرحله خالى از مشكلات ، ناراحتيها ، و رنج و مشقت نيست ، خواه اين مشكلات جنبه جسمانى و بدنى داشته باشد ، و يا جنبه روحى و فكرى و يا هر دو ، و هيچكس را خالى از آن نمىبينيم . در حديث بسيار پرمعنايى از امام على بن الحسين ع مىخوانيم : الراحة لم تخلق فى الدنيا و لا لاهل الدنيا ، انما خلقت الراحة فى الجنة و لاهل الجنة ، و التعب و النصب خلقا فى الدنيا ، و لاهل الدنيا ، و ما اعطى احد منها جفنة الا اعطى من الحرص مثليها ، و من اصاب من الدنيا اكثر ،