سپس مرحله به مرحله آن را تشديد مىكردند ، و آيه فوق نخستين مرحله برخورد جدى آنها است ، كه در مراحل بعد حتى منجر به جنگهاى خونين و نبرد مسلحانه شد . و از آنجا كه مؤمنان غالبا از افرادى بودند كه موقعيت اجتماعى و ثروت قابل توجهى در اختيار نداشتند ، و به همين دليل كفار به آنها با چشم حقارت مىنگريستند ، و ايمانشان را بىارزش شمرده ، و آئينشان را به باد مسخره مىگرفتند ، قرآن در آيه بعد مىگويد : « اين گروه كفار هرگز حافظ و نگهبان و متكفل زندگى آنها نبودند » ( * ( وَما أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حافِظِينَ ) * ) . پس به چه حقى ، و مطابق كدام منطقى بر آنها خرده مىگيرند ؟ ! در آيه 27 سوره هود مىخوانيم كه ثروتمندان و مستكبران قوم نوح به او مىگفتند : وَما نَراكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا بادِيَ الرَّأْيِ : « ما كسانى را كه از تو پيروى كرده‌اند جز گروهى اراذل ساده لوح نمىبينيم » . و او در جواب مىگفت : وَلا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّه خَيْراً اللَّه أَعْلَمُ بِما فِي أَنْفُسِهِمْ : « من هرگز نمىگويم آنها كه در نظر شما خوار مىآيند خداوند خيرى بر آنها نخواهد داد ، خدا از دل آنها آگاهتر است » ( هود 31 ) . اين در حقيقت جوابى است به اين افراد خودخواه و پرادعا كه به شما چه مربوط كه مؤمنان از كدام گروهند ؟ ! شما در متن دعوت و محتواى آئين پيامبر اسلام ص بنگريد . ولى در قيامت مساله بر عكس مىشود ، چنان كه در آيه بعد مىفرمايد :