آنها از مناجات او چنان لذتى مىبرند كه با هيچ بيانى قابل توصيف نيست ، در حالى كه اينها چنان در نكبت گناهان خود غرقند كه راه نجات ندارند و به گفته شاعر : تو كز سراى طبيعت نمىروى بيرون كجا به كوى حقيقت گذر توانى كرد ؟ ! جمال يار ندارد حجاب و پرده ولى غبار ره بنشان تا نظر توانى كرد ! امير مؤمنان على ع در دعاى معروف كميل عرض مىكند : هبنى صبرت على عذابك فكيف اصبر على فراقك : « گيرم كه بر عذاب دردناك تو صبر كنم چگونه مىتوان بر فراق و دوريت صبر كرد » ؟ !