و درخشندگى آن است . و گاه آن را به معنى غلبه و تسلط چيزى بر شىء ديگر يا افتادن در چيزى كه راه خلاص از آن نيست تفسير كرده‌اند كه در واقع اينها همه لازمه همان معنى اصلى است ( 1 ) . درباره تاثير ويرانگر گناه در زدودن نورانيت و صفاى دل بحثى داريم كه در نكته‌ها مطالعه خواهيد كرد . در آيه بعد مىافزايد : « چنين نيست كه آنها مىپندارند ، بلكه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند » ( * ( كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ ) * ) . و اين دردناكترين مجازات آنها است ، همانگونه كه لقاى معنوى پروردگار ، و حضور در بارگاه قرب او براى ابرار و نيكان بالاترين موهبت و لذتبخشترين نعمت است . « كلا » معمولا براى نفى سخنى مىآيد كه قبلا مطرح بوده ، و در اينجا مفسران احتمالات متعددى درباره آن داده‌اند . نخست اينكه تاكيدى است بر كلا كه در آيه قبل آمده يعنى چنان نيست كه آنها روز قيامت را افسانه و اسطوره معرفى مىكنند . يا اينكه چنان نيست كه زنگارى كه بر قلب آنها بر اثر گناه نشسته پاك شود ، آنها هم در اين جهان از مشاهده جمال حق محرومند ، و هم در جهان ديگر . يا اينكه آنها همانگونه كه در آيات ديگر قرآن آمده است مدعى بودند

--> ( 1 ) به تفسير « فخر رازى » ذيل آيه مورد بحث و « المنجد » ماده « رين » مراجعه شود .