جرم خورشيد كه حدود « يك ميليون و سيصد هزار » برابر كره زمين است و فاصله آن حدود « يكصد و پنجاه ميليون » كيلومتر مىباشد ، و حرارت برونى سطح خورشيد كه بالغ بر شش هزار درجه سانتيگراد ، و حرارت درونى آن كه در حدود بيست ميليون درجه ! تخمين زده شده است ، همه آن چنان حساب شده است كه اگر كمى كمتر يا بيشتر مىبود ، عرصه زندگى را بر اهل زمين تنگ مىكرد و ادامه حيات را غير ممكن مىساخت كه شرح آن در حوصله اين بيان مختصر نمىگنجد . و به دنبال نعمت نور و حرارت از ماده حياتى مهم ديگرى كه ارتباط نزديكى با تابش خورشيد دارد سخن به ميان آورده ، مىافزايد : « و ما از ابرهاى بارانزا آبى فراوان نازل كرديم » ( * ( وَأَنْزَلْنا مِنَ الْمُعْصِراتِ ماءً ثَجَّاجاً ) * ) . « معصرات » جمع معصر از ماده « عصر » به معنى فشار است ، كه اشاره به « ابرهاى بارانزا » است ، گويى خودش را مىفشارد تا آب از درونش فرو ريزد ( 1 ) ( توجه داشته باشيد كه « معصرات » اسم فاعل است ) . بعضى نيز آن را به معنى ابرهايى كه آماده ريزش باران است تفسير كرده اند

--> ( 1 ) به گفته بعضى دانشمندان ابرها به هنگام تراكم سيستمى بر آنها حاكم مىشود كه خود را مىفشارد و در نتيجه باران از آن فرو مىبارد و اين تعبير در حقيقت از معجزات علمى قرآن مجيد محسوب مىشود ( به كتاب باد و باران صفحه 126 مراجعه شود ) .