لِلَّه الْواحِدِ الْقَهَّارِ « حكومت امروز براى كيست ؟ براى خداوند يكتاى غالب » ( مؤمن - 16 ) . اصولا در آن روز هر كس به قدرى گرفتار خويش است كه اگر به فرض قدرتى هم مىداشت به ديگرى نمىپرداخت : لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيه : « هر كدام از آنها در آن روز گرفتاريهايى دارد كه براى او كافى است » ! ( عبس - 37 ) . در حديثى از امام باقر ع مىخوانيم : ان الامر يومئذ و اليوم كله للَّه ، . . . اذا كان يوم القيامة بادت الحكام فلم يبق حاكم الا اللَّه : « همه كارها » امروز « و » آن روز « به دست خدا است . . . ولى هنگامى كه روز قيامت مىشود تمام حاكمان از ميان مىروند و هيچ حكومتى جز حكومت خدا باقى نمىماند » ( 1 ) . در اينجا سؤالى مطرح است كه آيا اين تعبير با مساله « شفاعت » انبيا و اوليا و فرشتگان منافات ندارد ؟ . پاسخ اين سؤال از بحثهايى كه سابقا در مساله شفاعت كرده‌ايم روشن مىشود ، و آن اينكه قرآن در آيات متعددى تصريح مىكند كه شفاعت نيز به اذن و اجازه خدا است ، و شفيعان روز جزا جز به رضاى او براى كسى شفاعت نمىكنند : وَلا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى ( انبيا - 28 ) . خداوندا ! در آن روز هولناك چشم همه به تو دوخته شده ما هم امروز

--> ( 1 ) « مجمع البيان » جلد 10 صفحه 450 .