تفسير : آن زمان كه نظام جهان درهم ريزد ! باز در آغاز اين سوره به قسمتى از حوادث وحشتانگيزى كه در آستانه رستاخيز سرتاسر اين جهان را فرا مىگيرد بر خورد مىكنيم . نخست مىفرمايد : « در آن زمان كه آسمان ( كرات آسمانى ) از هم شكافته شود » ( * ( إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ ) * ) . « و آن زمان كه ستارگان پراكنده شوند و فرو ريزند » ( * ( وَإِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ ) * ) . نظام جهان بالا درهم مىريزد ، و انفجارهاى عظيمى سراسر كرات آسمانى را فرا مىگيرد ، منظومه‌ها نظام خويش را از دست مىدهند ، و ستارگان از مدار خود بيرون مىروند ، و بر اثر تصادم شديد به يكديگر متلاشى مىشوند ، عمر اين جهان به پايان مىرسد ، و همه چيز ويران مىشود ، تا بر ويرانه هايش عالم نوين آخرت بر پا گردد . « انفطرت » از ماده « انفطار » به معنى انشقاق و شكافته شدن است ، نظير اين تعبير در بسيارى از آيات قرآن آمده ، از جمله : در آيه 1 سوره انشقاق مىخوانيم إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ ، و در آيه 18 سوره مزمل مىفرمايد السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِه « انتثرت » در اصل از ماده « نثر » ( بر وزن نصر ) به معنى پراكنده ساختن و « انتثار » به معنى پراكنده شدن و از آنجا كه پراكنده شدن ستارگان ( همانند گردن بندى كه رشته آن گسيخته باشد ) سبب مىشود كه هر كدام در گوشه اى