در نماز فريضه و نافله برابر چشم خود قرار دهد هيچ حجابى او را از خدا محجوب نمىدارد ، و چيزى ميان او و خداوند حائل نمىشود ، پيوسته ( با چشم دل ) به خدا مىنگرد و خدا ( با لطفش ) به او نگاه مىكند ، تا از حساب مردم فارغ شود » ( 1 ) . مسلما نعمت بزرگ حضور در پيشگاه خدا ، و از ميان رفتن حجابها ميان او و پروردگار ، براى كسى است كه اين دو سوره را در عمق جانش جاى دهد و خود را بر اساس آن بسازد ، نه اينكه به لقلقه زبان اكتفاء كند .

--> ( 1 ) « مجمع البيان » جلد 10 صفحه 447 و « نور الثقلين » جلد 5 صفحه 520 ( از كتاب ثواب الاعمال ) .