هيجان آمد . مرتبه دوم در جريان معراج بود كه پيامبر ص او را در آسمانهاى بالا ، در صورت اصليش مشاهده كرد ، و آيه مورد بحث را نيز اشاره به آن مىدانند . اين احتمال نيز وجود دارد كه منظور مشاهده خداوند از طريق شهود باطنى بوده باشد براى توضيح بيشتر در اين زمينه به جلد 22 صفحه 486 به بعد ( سوره نجم آيات 5 تا 13 ) مراجعه فرمائيد ، سپس مىافزايد : « پيامبر نسبت به آنچه از طريق وحى از عالم غيب دريافت داشته بخيل نيست » ( * ( وَما هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ ) * ) . همه را بىكم و كاست در اختيار بندگان خدا مىنهد ، او مانند بسيارى از مردم نيست كه وقتى به حقيقت مهمى دست مىيابند اصرار در كتمان آن دارند ، و غالبا از بيان آن بخل مىورزند ، و چه بسا آن معلومات را با خود به گور مىبرند . پيامبر ص چنين نيست ، او با سخاوت تمام آنچه را از طريق وحى دريافت داشته در اختيار همه نيازمندان مىگذارد ، و حتى در اختيار كسانى كه براى آن ارج و قربى قائل نيستند ، به اميد اينكه شايد هدايت شوند و راه حق را پيش گيرند . « ضنين » از ماده « ضنه » ( بر وزن منه ) به معنى بخل در مورد اشياء نفيس و گرانبها است ، و اين صفتى است كه هرگز در پيامبران وجود ندارد ، و اگر ديگران به خاطر علوم محدودشان چنين صفتى را دارند پيامبر كه سر چشمه علمش اوقيانوس بيكران علم خدا است از اين گونه صفات مبرا است . و نيز مىافزايد : « و آن گفته شيطان رجيم نيست » ( * ( وَما هُوَ بِقَوْلِ شَيْطانٍ رَجِيمٍ ) * ) .