توصيف مىكند . تعبير به « ذى قوة » ( صاحب قدرت ) درباره جبرئيل به خاطر آن است كه براى دريافت چنين پيام بزرگ و ابلاغ دقيق آن قدرت و نيروى عظيمى لازم است ، و اصولا هر رسول و فرستاده اى بايد در حدود رسالت خود صاحب قدرت باشد ، مخصوصا بايد از هر گونه فراموشكارى در زمينه پيامى كه مسئول ابلاغ آن است بر كنار باشد . « مكين » به معنى كسى است كه صاحب منزلت و « مكانت » است ، اساسا بايد رسول شخص بزرگ و فرد بر جسته اى باشد كه بتواند نمايندگى و رسالت او را به عهده گيرد ، و كاملا مقرب و نزديك به او باشد ، و مسلما تعبير به « عند » ( نزد ) به معنى حضور مكانى نيست ، چرا كه خداوند مكان ندارد بلكه حضور مقامى و قرب معنوى است . و در چهارمين و پنجمين توصيف مىگويد : « او فرمانرواى فرشتگان و امين است » ( * ( مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ ) * ) . تعبير به « ثم » كه براى اشاره به بعيد به كار مىرود ناظر به اين حقيقت است كه پيك وحى خدا در عالم فرشتگان نافذ الكلمه و مورد اطاعت است ، و از همه اينها گذشته در ابلاغ رسالت خويش نهايت امانت را دارد . از روايات استفاده مىشود كه گاه جبرئيل امين براى ابلاغ آيات قرآن از سوى گروه عظيمى از فرشتگان همراهى مىشد و مسلما در ميان آنها مطاع بود و يك رسول بايد در ميان همراهانش مطاع باشد . در حديثى آمده است به هنگام نزول اين آيات پيغمبر اكرم ص به جبرئيل فرمود : ما احسن ما اثنى عليك ربك ! : ذى قوة عند ذى العرش