2 - آيا منظومه شمسى و ستارگان خاموش مىشوند ؟ قبل از هر چه بايد بدانيم خورشيد اين كانون حياتبخش منظومه ما گرچه نسبت به ستارگان آسمان ستاره متوسطى است ولى در حد ذات خود و نسبت به كره زمين فوق العاده عظيم است ، طبق بررسى دانشمندان حجم آن يك ميليون و و سيصد هزار مرتبه از زمين بزرگتر است ! منتها چون فاصله اى در حدود يكصد و پنجاه ميليون كيلومتر با ما دارد به اندازه فعلى ديده مىشود . براى تجسم عظمت و وسعت خورشيد همين اندازه كافى است كه اگر كره ماه و زمين را با همين فاصله اى كه الان بين آنها وجود دارد به داخل خورشيد منتقل كنيم ماه به آسانى مىتواند دور زمين بگردد بىآنكه از سطح خورشيد خارج شود ! حرارت سطح خورشيد را بالغ بر شش هزار درجه سانتيگراد ! و حرارت عمق آن را بالغ بر چند ميليون درجه مىدانند ! ! ! هر گاه بخواهيم وزن خورشيد را بر حسب تن بيان كنيم بايد عدد ( 2 ) را بنويسيم و بيست و هفت صفر پهلوى آن بگذاريم ( يعنى دو ميليارد ميليارد ميليارد تن ) ! از سطح خورشيد شعله هايى زبانه مىكشد كه ارتفاع آن گاه بالغ بر يكصد و شصت هزار كيلومتر است ، و كره زمين به آسانى در وسط آن گم مىشود ، چرا كه قطر كره زمين بيش از دوازده هزار كيلومتر نيست . و اما منبع انرژى حرارتى و نورانى خورشيد بر خلاف آنچه بعضى تصور مىكنند ناشى از سوختن نيست چرا كه به گفته « جورج گاموف » در كتاب « پيدايش و مرگ خورشيد » اگر جرم خورشيد از زغال سنگ خالص ساخته شده بود و در زمان نخستين فرعون مصر آن را آتش زده بودند بايد تا امروز تمام آن سوخته و چيزى جز خاكستر بر جاى نمانده باشد ، هر نوع ماده سوختنى ديگرى بجاى