( * ( وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ) * ) . « صحف » جمع « صحيفه » در اصل به معنى چيز گسترده است ، مانند صفحه صورت ، و سپس به الواح و كاغذهايى كه روى آن مطالبى را مىنويسند اطلاق شده است . گشوده شدن نامه‌هاى اعمال در قيامت هم در برابر چشم صاحبان آنها است ، تا بخوانند و خودشان به حساب خود برسند ، همانگونه كه در سوره اسراء آيه 14 آمده است : اقْرَأْ كِتابَكَ كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً . و هم در برابر چشم ديگران است كه خود تشويقى است براى نيكوكاران و مجازات و رنجى است براى بدكاران . سپس مىافزايد : « و در آن زمان كه پرده از روى آسمان بر گرفته شود » ( * ( وَإِذَا السَّماءُ كُشِطَتْ ) * ) . « كشطت » از ماده « كشط » ( بر وزن كشف ) در اصل چنان كه « راغب » در « مفردات » مىگويد : به معنى « كندن پوست حيوان » است ، و بنا به گفته « ابن منظور » در « لسان العرب » به معنى بر داشتن پرده از روى چيزى نيز آمده است ، و لذا هنگامى كه ابرها پاره شوند و متفرق گردند اين تعبير به كار مىرود . منظور از آن در آيه مورد بحث اين است كه پرده هايى كه در اين دنيا بر جهان ماده و عالم بالا افكنده شده ، و مانع از آن است كه مردم فرشتگان يا بهشت و دوزخ را كه درون اين جهان است ببينند كنار مىرود ، و انسانها حقايق عالم هستى را مىبينند ، و همانطور كه در آيات بعد مىآيد دوزخ شعله ور ، و بهشت به انسانها نزديك مىگردد . آرى روز قيامت « يوم البروز » است ، و حقايق اشياء در آن روز ظاهر