جمع ميان هر سه تفسير نيز بعيد نيست . بعد از ذكر اين دو ركن اساسى يعنى « آب » و « خاك » به هشت قسمت از از روئيدنيها كه از اركان اساسى غذاى انسان يا حيوانات است اشاره كرده ، مىفرمايد : « سپس ما در زمين دانه فراوانى رويانديم » ( * ( فَأَنْبَتْنا فِيها حَبًّا ) * ) . دانه‌هاى غذايى كه مايه اصلى تغذيه انسان و انواع حيوانات است ، دانه هايى كه اگر يك سال بر اثر خشكسالى قطع شود قحطى و گرسنگى تمام جهان را فرا مىگيرد ، و انسانها همه در زحمت فرو مىروند . تعبير به « حبا » به صورت « نكره » در اينجا دليل بر بيان عظمت ، و يا تنوع انواع اين دانه‌ها است ، و اينكه بعضى آن را تفسير به خصوص « گندم » و « جو » كرده‌اند دليلى بر آن نيست ، چرا كه اين تعبير همه حبوبات را شامل مىشود . و در مرحله بعد مىافزايد : « همچنين انگور و سبزى بسيار » * ( ( وَعِنَباً وَقَضْباً ) ) * ذكر « عنب » ( انگور ) از ميان تمام ميوه‌ها به خاطر مواد غذايى و حياتى فراوانى است كه در اين ميوه نهفته شده ، و آن را به صورت يك غذاى كامل در آورده است ( توجه داشته باشيد كه « عنب » هم به « انگور » گفته مىشود و هم به « درخت انگور » و در آيات قرآن بر هر دو اطلاق شده ، ولى در اينجا مناسب همان انگور است ) . « قضب » ( بر وزن جذب ) در اصل به معنى سبزيهايى است كه آن را در نوبتهاى مختلف مىچينند ، و در اينجا به معنى انواع سبزيهاى خوردنى است ، و ذكر آن به دنبال انگور دليل بر اهميت اين ماده غذايى است .