سپس به شرح تفصيلى اين مواد غذايى و منابع آن پرداخته ، مىفرمايد : « ما آب فراوانى از آسمان فرو ريختيم » ( * ( أَنَّا صَبَبْنَا الْماءَ صَبًّا ) * ) . « صب » به معنى « فرو ريختن آب است از طرف بالا » و در اينجا منظور نزول باران است ، و تعبير به « صبا » در آخر آيه براى بيان تاكيد و فراوانى اين آب مىباشد . آرى آب كه مهمترين مايه حيات است همواره به مقدار فراوان به لطف پروردگار از آسمان نازل مىشود ، و مىدانيم تمام نهرها ، و چشمه‌ها ، و قناتها ، و چاههاى آب ، ذخائر آبى خود را از باران مىگيرند ، و مايه اصلى همه آنها باران است كه « اگر باران به كوهستان نبارد به سالى دجله گردد خشك رودى » . بنا بر اين به هنگام مطالعه « مواد غذايى » قبل از هر چيز انسان به نظام بارش باران متوجه مىشود ، كه چگونه دائما آفتاب بر سطح درياها مىتابد ، و ابرها از آن برمىخيزند ، و بادها آنها را به حركت در مىآورند ، سپس به خاطر دور شدن از سطح زمين ، و قرار گرفتن در منطقه سرد جوى بار ديگر تبديل به آب شده ، و فرو مىريزند آبى زلال و پاك و خالى از هر گونه املاح مضر و آلودگى ، آن هم به صورت قطرات كوچك ، يا دانه‌هاى نرم برف كه به آرامى بر زمين مىنشيند ، و جذب زمين و گياهان و درختان مىشود . بعد از ذكر موضوع آب كه يكى از اركان مهم رويش گياهان است ، به سراغ ركن مهم ديگر يعنى « زمين » مىرود ، و مىافزايد : « سپس زمين را از هم شكافتيم » ( * ( ثُمَّ شَقَقْنَا الأَرْضَ شَقًّا ) * ) . بسيارى از مفسران گفته‌اند كه اين شكافتن اشاره به شكافتن زمين به وسيله جوانه‌هاى گياهان است ، و به راستى اين يكى از عجائب است كه جوانه اى با آن همه