ترجمه بنام خداوند بخشنده بخشايشگر 1 - چهره درهم كشيد و روى برتافت ! 2 - از اينكه نابينايى به سراغ او آمده بود . 3 - تو چه مىدانى شايد او پاكى و تقوى پيشه كند ؟ 4 - يا متذكر گردد و اين تذكر به حال او مفيد باشد . 5 - اما آن كس كه مستغنى است . 6 - تو به او روى مىآورى ! 7 - در حالى كه اگر او خود را پاك نسازد چيزى بر تو نيست . 8 - اما كسى كه به سراغ تو مىآيد و كوشش مىكند ، 9 - و از خدا ترسان است ، 10 - تو از او غافل مىشوى . شان نزول : اين آيات اجمالا نشان مىدهد كه خداوند كسى را در آنها مورد عتاب قرار داده به خاطر اينكه فرد يا افراد غنى و ثروتمندى را بر نابيناى حقطلبى مقدم داشته است ، اما اين شخص مورد عتاب كيست ؟ در آن اختلاف نظر است : مشهور در ميان مفسران عامه و خاصه اين است كه : عده اى از سران قريش مانند عتبة بن ربيعه ، ابو جهل ، عباس بن عبد المطلب ، و جمعى ديگر ، خدمت پيامبر ص بودند و پيامبر مشغول تبليغ و دعوت آنها به سوى اسلام بود و اميد داشت كه اين سخنان در دل آنها مؤثر شود ( و مسلما اگر اين گونه افراد اسلام را مىپذيرفتند گروه ديگرى را به اسلام مىكشاندند و هم كارشكنيهاى آنها از ميان مىرفت و از هر دو جهت به نفع اسلام بود ) در اين ميان « عبد اللَّه بن ام مكتوم » كه مرد نابينا و ظاهرا فقيرى بود وارد مجلس شد ،