معاد رفته مىفرمايد : « از تو درباره قيامت سؤال مىكنند كه در چه زمانى واقع خواهد شد » ( * ( يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها ) * ) ( 1 ) . قرآن در پاسخ اين سؤال براى اينكه به آنها بفهماند كه هيچكس از لحظه وقوع قيامت با خبر نبوده و نخواهد بود ، روى سخن را به پيامبر ص كرده ، مىگويد : « تو را با يادآورى اين سخن چه كار » ؟ ! ( * ( فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْراها ) * ) يعنى تاريخ وقوع قيامت حتى از تو پنهان است ، تا چه رسد به ديگران ، اين از آن علم غيبى است كه از مختصات ذات پروردگار مىباشد ، واحدى را به آن راهى نيست ! . بارها گفته‌ايم از مطالبى كه بر همگان مكتوم است زمان قيام قيامت است ، چرا كه اثر تربيتى آن بدون كتمان ممكن نيست ، زيرا اگر آشكار شود و زمانش دور باشد غفلت ، همگان را فرا مىگيرد ، و اگر نزديك باشد پرهيز از بديها به شكل اضطرار ، و دور از آزادى و اختيار ، درمىآيد ، و اين هر دو فاقد ارزش تربيتى است . احتمالات ديگرى در تفسير اين آيه نيز داده‌اند از جمله اينكه : تو مبعوث براى بيان زمان قيام قيامت نشده اى ، تو تنها مبعوث شده اى كه اصل وجود آن را اطلاع دهى ، نه لحظه وقوع آن را .

--> ( 1 ) « مرسا » به معنى مصدرى ، و هم اسم زمان و مكان ، و هم به معنى اسم مفعول آمده است ، از ماده « ارساء » در اينجا معنى مصدرى دارد ، و به معنى وقوع و ثبوت و پا بر جا شدن است . اين تعبير در مورد پهلو گرفتن كشتى ، و همچنين حالت ثبات كوه‌ها در روى زمين نيز آمده است ، مانند : « * ( وَقالَ ارْكَبُوا فِيها بِسْمِ اللَّه مَجْراها وَمُرْساها ) * » ( هود - 41 ) « * ( وَالْجِبالَ أَرْساها ) * » ( نازعات - 32 ) .